"aslında o kadar da önemli biri olmadığımız ortaya çıktığında neden üzülüyoruz ki hemen? hemen bunu temel bir aydınlama alanı olarak ele alabilsek daha iyi olmaz mı? inanmak dediğimiz şey sonuçta insanın içinde başlattığı eylemdir. ve güzeliğe ve aşka inanmak kadar aydınlığa da inanmak, hazır olmak gerekir. yani her güzeliğin sonunda bir ayrılış, bir kopuş pusuda bekler. madem öyle, bu gibi tatsızlıklara bizi kendi bilinmezliklerimizle yüzleştiren hayırlı felaketler gözüyle bakmamız gerekmez mi?"
ahlat ağacı