Tulindvrc
@tln_dvrc
Paramedik
KÜ
Cappadocia
Kırşehir
105 okur puanı
Şubat 2020 tarihinde katıldı
Bırak başkaları hakkında ne düşünürse düşünsün sen kendini bildikten sonra başkasına gerek varmı?
Reklam
"Güven duyduğun birinin yanında özgürce ağlayabilmenin bile bir anlamı olduğunu o gün anlamıştım."
O öyle bir kadındı ki ona bakarken dalıp gittiğim çok olmuştu. Beyaz teni, genellikle atkuyruğu yaptığı sırma saçları, daim kiraz gibi al al yanakları, denizin ve gökyüzünün maviliğiyle yarışacak güzellikte gözleri vardı.Masmavi bir boncuğu özenle yanakları ve kaşları arasındaki o çukura yerleştirmişlerdi sanki. Ona has bu görüntüsü herkesi kendine hayran bırakmaya yetiyordu. Baştan aşağı bir ahenkti ve babam böylesi zarif bir kadınla bir hayat paylaştığı için çok şanslıydı. Ama o bunun farkında değildi. Erkek evlat verememiş olması anneme olan sevgisini de yok etmişti.
Ben yalanı severim! Yalan, insanların bütün öteki yaratıklara karşı biricik üstünlüğüdür! Yalan söylersin ve böylece gerçeğe ulaşırsın! Ben yalan söylediğim için insanım. Önceden on dört kez, hatta belki de yüz on dört kez yalan söylemeden hiçbir gerçeğe ulaşılmamıştır. Ve bu kendine göre onurlu bir iştir. Oysa biz yalanı bile kendimiz kıvıramayız! Bana bir yalan söyle, ama bu yalan senin olsun, senin uydurduğun bir şey olsun, alnından öpeyim! Kendine ait bir yalan, başkalarına ait gerçekleri tekrarlamaktan belki de daha iyidir. Birincisinde sen bir insansın, ikincisinde ise bir papağan! Biz şimdi neyiz? Biz şimdi ayrıcalıksız hepimiz, bilimde, gelişmede, düşüncede, buluşta, ülküde, istekte, liberalizmde, akılda, tecrübede, her şeyde, her şeyde, her şeyde daha kolej hazırlık sınıfındayız! Başkalarının aklıyla yetinmek hoşlarına gidiyor, alışmışlar bir kez!
Bekleyecektik ve beklenenler asla gelmeyecekti. Gelecek dedikleri şey, olmayanlar, gelmeyenler ve kaybedilenler üzerine inşa edilecekti.
Soğuk, karanlık, yalnız ve tedirgin koridorların çatlak duvarlarına asılmış
birer gölgeydik bu hayatta.
