“Efesli Herakleitos, Hystaspes’in oğlu Kral Darius’u selamlar. Yeryüzünde yaşayan bütün insanlar, gerçeklerden ve doğruluktan uzak duruyor. Tehlikeli aptallıklarından dolayı kendilerini açgözlülüklerini doyurmaya ve ünlü olmaya adıyorlar. Ben, bütün kötülükleri unutan, kıskançlıkla ele geçen her türlü hırstan ve kendini beğenmişlikten kaçan bir insan olarak, kendi anlayışıma göre azla yetinen bir insan olarak, Pers ülkesine gelemem.”
Herakleitos, bir kral karşısında bile işte böyle bir insandı.