Tahmin etmeliydim oysa, hep sonbaharda ölür bizimkiler. Ama yok, bu sefer geçti, geçiyordu derken,"zaman denen o tren kör bir hatta durdu. Karşı kıyıları karanlıklar sarmışken bizi bize gösteren lambalar bırakarak geçti."
Geride aksak bir kalbin ritmi ve uğultular...
Bu kez hayat denen trenden yüzümüzü aydınlatarak, abim geçti.