zikrikaratas
@torment
mühendis
ankara
29 Mayıs
19 okur puanı
Mart 2020 tarihinde katıldı
bir gün üzüntün geçince beni tanımış olduğuna sevineceksin. hep dostum olarak kalacaksın. gülmek isteyeceksin benimle birlikte. koşup pencereyi açacaksın. gökyüzüne gülerek baktığını gören dostların şaşıracaklar. onlara diyeceksin ki, "evet, ne olmuş, yıldızlara bakarken gülerim ben!"
''bana hep garip gelen, gözyaşlarının doğmadan önce programlanmış olmasıdır. bu demektir ki ağlayacağımız önceden saptanmış. bunu hiç düşündünüz mü? kendine saygısı olan hiçbir yaratıcı yapmaz bunu.''
Nasıl derin bir cümledir. "dünyanın bütün kötülüklerine baş kaldır.
bazen senin iyiliğin başkasının kötülüğüne de olabilir. kendi iyiliğine de baş kaldır..."
"bıkkınlık makinemsi bir yaşamın edimlerinin sonundadır, ama aynı zamanda bilincin devrimini başlatır. onu uyandırır, gerisine yol açar. gerisi bilinçsiz olarak yeniden zincire dönüş ya da kesin uyanıştır. uyanışın ardından sonuç gelir zamanla; intihar ya da iyileşme."
"ben, senin bilinçaltı karanlıklarına ittiğin ve gerçekleşmesinden korktuğun kirli arzuların, ben senin bilinçaltı ormanlarının tarzan'ı! yemeye geldim seni. benden kurtulamazsın. ben, senin vicdan azabınım!"
