carrie
@toskalitost
16 okur puanı
Ekim 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
...hepimiz, sırtımızda ve elbisemizin altında, gözlerimizin içinde müstakbel ölü gezdirmiyor muyduk? bir zaman için kendi ölüsünü görebilecek, seyredebilecek bir yaradılışta olsaydı da bu ölü kalkıp ölüsüne baksaydı, herkes gibi biraz sararacak ve etrafındakilere:
—bugün yemek yiyemeyeceğim, diyecekti.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
zaten, bir felakete sükûn ve itidalle tahammül edenlerin manzarası, o felaket için ağlayıp çırpınanların manzarasından daha korkunç ve ezicidir.
"bir keresinde şöyle dediğinizi hatırlıyorum mr. darcy; kolay kolay affetmediğinizi, bir kez darılmayagörün, kininizin geçmek bilmediğini söylemiştiniz. darıltılmamak için çok tedbirli davranıyorsunuz sanırım."
"öyle," dedi darcy tok bir sesle.
"peki ön yargının sizi kör etmesine izin verdiğiniz olmaz mı?"
"umarım olmaz."
"görüşlerini hiç değiştirmeyenlerin ilk başta doğru yargıya varmaları bilhassa zorunludur."
kaderin baskısı altında ezilen daha niceleri uğradıkları haksızlığın üstüne üstüne gitmekten acı bir zevk duyarlar.
bazı kereler odamda beş aşağı beş yukarı dolaşırken, içimdekileri taşırmak için kendim de farkında olmadan, birinin bana hakaret etmesini ya da hakaret anlamına gelebilecek bir söz söylemesini sabırsızlıkla beklerdim neredeyse. kadınlar bu biçimle "içlerini boşaltırken" en samimi gözyaşlarını dökerler, fazla hassas olanları da bu hali isteri nöbetlerine kadar götürürler. olağandır bu. ama bu en çok içinizde kimsenin bilmediği, anlatmak istemediğiniz bir keder varken olur.