Avustralyalı yazar Meg Mason’ın 2022’de Women’s Prize for Fiction ödülüne aday gösterilen kitabı Keder ve Mutluluk'ta, 17 yaşından itibaren kronik depresyonla mücadele eden Martha’nın hayatını kendi ağzından okuyoruz.
Martha, alkolik bir anne, sevgi dolu ama başarısız bir şair baba, deli dolu bir kız kardeş, çocukluğundan beri ona aşık olan bir koca, yardımsever bir teyzeden oluşan bir ailenin içinde başlarda kendini anlaşılmamış, değer görmemiş gibi hissetsede sonradan her koşulda ne kadar sevilip desteklendiğini itiraf eder.
Romanda Martha'nın hastalığının ismini bilmiyoruz, yazar hastalıktan bahsederken .... kullanmış. Sanırım yazar, okuyucunun bu hastalıkla özel bir bağ kurmasını engellemekibu tür bir yol izlemiş.
Romanın başlangıç sayfalarında biraz sıkıldım, hatta romanı yarım bırakma noktasına da geldim.Ancak okumaya devâm ettikçe elimden bırakamadım.
Keder ve mutluluğun iç içe geçtiği, zaman zaman hüzünlendiğim, zaman zaman gülümsediğim, zaman zaman kızdığım bu romanı okumanızı tavsiye ederim.
Herkese merhaba
#ormandakisır baya okuma radarımdaydı hazır yazarın diğer kitabını da okumuş ve sevmişken bunu da okumalıyım dedim. çocukluk arkadaşlıklarının karanlık tarafını, bastırılmış anıları ve yıllarca saklanan sırları anlatan bir hikaye. Ben zaten çocukluk travmaları ve güvenilmez anlatıcı temalı kitapları çok seviyorum ama bu kitapta olayların ilerleyişi gerçekten sürekli diken üstünde hissettirdi.
Hikaye Naomi, Cassidy ve Olivia adlı üç yakın arkadaşın çocukken oynadıkları “Tanrıça Oyunu” etrafında şekilleniyor. Yazlarını ormanda geçiriyorlar, kendilerine ait küçük bir dünya kuruyorlar ve dışarıdan bakınca her şey masalsı görünüyor. Ama bir gün Naomi ormanda saldırıya uğruyor ve arkadaşları sessizce olayı izliyorlar. suçlu bulunduğu için herkes olayın çözüldüğünü düşünüyor fakat yetişkinliklerimde ortaya çıkan bazı detaylarla birlikte Naomi geçmişte gerçekte ne yaşandığını sorgulamaya başlıyor. Kasabaya gelen bir podcastciyle birlikte takılmaya başlıyor. Geçmişte olaya karışmış tüm arkadaşlarını süzgeçten geçiriyorlar Bu esnada içeri tıktıkları katilin oğlu naomi'ye bir mektup yazıyor.
Naomi’nin anlatımını çok başarılı buldum çünkü sürekli onunla birlikte şüphe duymaya başlıyorsunuz. Bir noktadan sonra kimin doğru söylediğine asla emin olamıyorsunuz. Cassidy ve Olivia ile olan ilişkileri de aşırı gerçek hissettirdi. Özellikle çocukluk arkadaşlıklarında oluşan o yoğun bağ, kıskançlıklar ve birbirine bağımlı olma hali çok iyi yazılmıştı. Üç karakterin de birbirinden bir şey sakladığını hissediyorsunuz ve bu gerilim kitabın sonuna kadar hiç düşmüyor.
Atmosfer kısmına ayrıca bayıldım çünkü orman sahneleri inanılmaz iyi yazılmış. Sürekli rahatsız edici bir sessizlik hissi var. Sanki bir şey olacakmış gibi okuyorsunuz. Persephone'yi arayıştan da bahsetmek lazım.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Puan vermedi·109 syf.·
2026 3. kitabı
2001’de istenmeyen bir bebek olarak doğmasıyla birlikte, onu koruması gerekenler tarafından ölüme sürüklenen bir hikâye başlıyor.
Oldukça kısa ama berbat bir hayat yaşayan Marina, sevildiğini sanıyordu.
Çünkü başka türlüsünü hiç deneyimlemedi.
Aile içinde maruz kaldığı sistematik şiddeti, belki de sevginin bir biçimi sandı.
2 yaşında başlayıp 6 yıl süren bir eziyet…
Herkesin gözü önünde, ustalıkla gizlenmeye çalışılan izler.
Kimileri fark etti. Şüphelendi. Ama ileri gitmedi.
Bu da Marina’nın göz göre göre yitip gitmesine yetti.
Bir betonun içine saklanan bedeni, gerçeği saklamaya yetmedi.
Nihayet.
Kitap oldukça kısa. Tıpkı Marina’nın hayatı gibi.
Anlatımı, bir ifade tutanağı kadar soğuk ve mesafeli.
Herkes gerçeğin küçük bir parçasına dokundu ama kimse bütünü görmedi.
Bazı şeylerin nedeni yoktur.
Ya da neden, bizzat yaşananın kendisidir.
Neden korunamadı?
Neden engellenmedi?
Belki de bu hikâye, başka çocuklar için bir kırılma noktası oldu.
Fransa’da çocuk koruma yasalarının değişmesine sebep olan bir hayat…
Ama bu, olanı daha az acı yapmıyor.
Marina, bir çocuğa ait olmaması gereken bir hayatı yaşadı.
Ve yine bir çocuğa ait olmaması gereken bir şekilde öldü.
Dul Kadın Su Kabını Ağzı Öne Gelecek Şekilde... Kitap İncelemesi1000k
Kitap, bir çocuğun gelecekte yaşayabileceği alternatif hayatları özel bir “prova odasında” görüp bunlardan birini seçebileceği fikrini hayal etmesi ve bunu arkadaşlarıyla tartışmasıyla başlıyor.
İlerleyen sayfalarda gelen bölümler ilk bakışta birbirinden kopuk gibi duruyor ama okudukça hepsinin bu alternatif ihtimaller fikrinin etrafında dolandığını fark ediyorsunuz. Sanki her hikâye, yaşanabilecek başka bir hayatın kenarından geçip bugüne değiyor gibi; aralarında açık açık kurulmayan ama aslında orada olduğu anlaşılan bir bağ var.
Saša Stanišić’in bu kitabı, parçalı anlatım yapısıyla hem kişisel hem de kolektif hafızayı sorgulayan, göç, aidiyet ve kimlik temalarını merkezine alan özgün bir okuma deneyimi sunuyor. Yazar, yer yer mizah ile derinliği dengeli bir şekilde bir araya getirerek okuru hem düşündüren hem de duygusal olarak yakalayan bir atmosfer kuruyor. Canlı ve yer yer oyunbaz dili sayesinde sıradan anlar bile beklenmedik bir anlam kazanıyor ve anlatıcı sesin samimiyeti metne güçlü bir içtenlik katıyor.
Bununla birlikte, doğrusal bir hikâye akışı bekleyen okurlar için parçalı yapı zaman zaman dağınık hissedilebilir. Ancak kitap, klasik bir roman yerine bir “anı veya hikâye kolajı” olarak değerlendirildiğinde çok daha etkileyici bir bütünlük sunuyor. Bu yaklaşımı benimsediğinizde, eser sunduğu duygusal katmanlar ve düşünsel zenginlikle özellikle modern edebiyatta farklı bir ses arayanlar için oldukça tatmin edici bir okuma deneyimi haline geliyor.
Kitabın sonunda kahramanların, alternatif yaşamlarını görmelerine tanık olduğumuz Provalar adlı bölümde de bir çok şey netleşiyor.
Şunu da belirtmeden bitirmek istemiyorum; uzun soluklu bir okuma aralığı, bu kitabın okuru için verimli olmayabilir. Hızlıca başlayıp bitirdiğinizde, soğumadan bitirilmesi gereken
Dul Kadın Su Kabını Ağzı Öne Gelecek Şekilde Mezarın Üstüne Bırakıyorsa, Bilin Ki İlgi İstiyordurSasa Stanisic · İletişim Yayınları · 2025123 okunma
İçim parçalandı..İnsan ve Duygular
Kitap, 2009 yılında Fransa'da yaşanan Marina Sebatier davasına dayanıyor yani gerçek bir hikaye. "Gerçek bir hikayeye dayanmaktadır." cümlesinin geçtiği kitaplar, diziler ya da filmlerin hepsi çok dramatik oluyor çünkü gerçek olmasını istemiyorsunuz. Bu kitapta anlatılan şeylerin de hiç gerçekleşmemiş olmasını dilerdim fakat bu ve daha fazlası ve daha da fazlası yaşanıyor maalesef.
Roman evlilik dış ilişki sonucu oluşan istenmeyen gebelikle dünyaya gelen bir kız çocuğuyla başlıyor. Doğumundan itibaren bu çocuğun yüzü gülmüyor zaten. Önce birine veriliyor sonra anne pişman oluyor yanına alıyor, baba da akabinde geliyor ve bir aile olmaya çalışıyorlar. Anneanne ve teyze bir gün misafirlikteyken anne ve babanın çocuğa kötü davrandıklarını görüyorlar ilk başta konduramıyorlar tabi ama sonra anneanne sosyal hizmetlere haber veriyor çocuğun şiddet gördüğüne dair. Aile bunun üzerine kızı kaçırıyor. Okula başladığı zaman öğretmenleri bir terslik olduğunun farkına varıyorlar, şiddet izleri görüyorlar gerekli yerlere bildiriyorlar fakat bunu ailenin yaptığına dair bir kanıt bulunamıyor. Sonra aile tekrar yer değiştiriyor bu sefer farklı bir okula başlıyor orada da yine öğretmenleri şiddet izlerini farkediyor ve gerekli yerlere bildiriyor sonra aile tekrar şehir değiştiriyor. Yani baktığımız zaman yapılması gereken her şey yapılıyor fakat hiçbir şekilde bir sonuca bağlanmıyor. Çocuğa morluklar ya da yaralar sorulduğunda çarpma, düşme sonucu olduğunu sakarlıktan kaynaklandığını söylüyor zeka geriliği ve bedensel sıkıntıları olduğu için de herkes böyle bir şeyin olabileceğine dair bir görüşü de göz ardı edemiyor.
Kitap boyunca ben de acaba gerçekten sakarlıktan mı yoksa ailesi mi yapıyor diye sorguladım. Çünkü bir insan olarak anne ve baba çocuğunun ölümüne neden olacak kadar
youtu.be/ZoUsdRcoShk?si=...
The book suggests that the human mind is naturally composed of various "parts" and a core, undamaged Self. It emphasizes that there are "no bad parts," as even the most destructive behaviors are well-intentioned attempts by protective parts to manage trauma and shield vulnerable "exiles". Through practical exercises, the author demonstrates how individuals can access their compassionate Self-leadership to heal these parts and restore internal harmony and wholeness.
