Usagi Tsukino
@tsukinousako
485 okur puanı
Mart 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Kendisini okumam için beni çağıran bir kitap… Calvino’nun eşsiz hayal dünyasında gezinmek, onunla beraber simgelerle varoluşu sorgulamak, Marco Polo ve Kubilay Han’ın sohbetlerinde kendime ipek ceketle yer bulmak eşsiz bir deneyimdi. Kitaplığımın enleri arasına girdi ilk sayfalarından itibaren. Aslında o an konuşuyorlar mıydı, zamanda yolculuk mu ediyorlardı, ikisi aslında meczup muydu, yoksa hiç varolmamışlar mıydı ya da ben bu sayfaları okudum mu, böyle bir kitap var mıydı ve ben var mıydım???? Herkesin seveceği bir kitap değil kabul ama varoluşçu akımdan beslenenler için besin değeri yüksek bir kitap. Ardından Alice’s Adventure’s in Wonderland i okuyası geliyor insanın.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Zola bu isyanını dile getirdiğinde yıl 1898, bugün yıl 2021 ve bu isyandaki isimleri değiştirirsek altına imza atabiliriz pek çoğumuz. Fransız halkının 123 yıl önce yaşadıklarını bugün yaşamak mı ağrıma gidiyor, söz konusu olaydan sayılamayacak kadar çok yaşanıyor olması mı ağrıma gidiyor, hukukçu olarak kapı olmayan yerde çilingir gibi yaşamak mı ağrıma gidiyor bilemedim. Sözün bittiği yer sanırım burası, Zola’nın dediği gibi suçları işleyen insanları tanımıyor ve onlara karşı bir şey hissetmiyorum ve tam da onun tanımladığı gibi bunlar sadece toplumsal kötülük ruhları. Benim üzüldüğüm tek şey halkın kendisine dokunmayan her şeyi kabullenip, içselleştirmesi, sessiz kalması ve en önemlisi içten içe sevinmesi başkalarının başına gelen haksızlıklara. Özetle herkes okumalı bu küçük kitabı.
Gerilimin yine zirvede olduğu bir Dostoyevski klasiği… Siyasi içeriği ile bilinen bir roman olsa da Ecinniler’in içindeki konulardan ayrı birkaç kitap daha çıkardı mutlaka. Zira başlı başına Kirillov karakteri bile Albert Camus’ye Sisifos Söyleni yazdırmıştır. Bütün karakterlerin alt metni dopdolu, hepsinin temsil ettiği ayrı ayrı görüşler söz konusu. Şahsi kanaatim Dostoyevski’nin kendi kişiliğini Kirillov ve Şatov karakterlerine yüklediği yönünde. Biri Tanrı’ya mutlak inanırken ve geçmişteki görüşlerini bırakıp slavcı olmuşken, öbürünün varoluş sancıları ve Tanrı ile hesaplaşması Dostoyevski’nin kendi kişiliğini bu iki karakterde okurun gözünün önüne sermesidir bana göre. Gerçek hayattan bir sosyalistin hicvedildiği Pyotr Stepanoviç karakteri ama tam olarak insanların inançlarını sömüren, sırtlarından geçinen, insanları piyon gibi kullanmakta beis görmeyen bir yaratıktı. Okurken tüylerim diken diken oldu ve çok rahatsız oldum ama ne yazık ki gerçeklikten kopuk bir karakter söz konusu değildi ve Pyotr Stepanoviçler her millette, her dönemde aramızdalar önemli olan onlara fırsat vermemek. Romanda en çok beğendiğim bölümler varoluşçu felsefenin işlendiği bölümlerdi, kendimi ve varoluşu sorgulamanın hazzını iliklerime kadar hissettim. Her ne kadar hicvedilen kötü karakterler olsa da her görüşten kötü insanlar var ve ben görüşün kötülüğüne ikna olamadım. Romanı çok sevsem de Dostoyevski beni kendi safına çekmedi :) Dili oldukça açık olsa da anlatım tekniğinde gelgitler vardı kimi yerde bir gözlemci karakter söz konusu gibi dursa da bazı yerlerde bir karakterin gözünden değilmiş gibi bambaşka bir anlatım tarzı vardı. Romana 10 puan verememe sebebimden birisi buydu diğeri ise romanın ana karakteri Nikolay Vsevolodoviç karakterinin gerçekçi olmaması, insani hiçbir şey
Belki edebi değeri çok yüksek bir kitap değil bu kitap ama tarihteki ilk roman olduğu rivayet ediliyor. Benim okuduğum en samimi, en tatlı kitap. Antik Yunan’dan kalma eserlerdeki tasvir edilen o bol güneşli Ege toprakları... Okuyan herkesin bu masum, küçük, tarihi eski kitabı okurken tebessüm edeceğine eminim. İçindeki mitolojik öğeler okura çok güzel bir okuma deneyimi sunuyor. Herkese tavsiye ederim bu bol güneşli iç ısıtan kitabı.
Değdi mi Sayın Pamuk???Edebiyat
Okurken afakanlar bastı bunca 10 puan veren insanla kitaplarımız aynı mıdır bilemedim. Ya da benim kültürüm yetmiyordur bu seviyeye. Bu kurgusal küçük bir bölgede veba salgını teması Camus’den araklanmış gibi bana göre sırıttı. Ayrıca günümüzde bile kendisine karşı nötr birini bulmanın zor olduğu toplumun bir kesiminin nefret ettiği bir kesimininse çok sevdiği 2.Abdülhamit hakkındaki bu kadar olumsuz yorum zaten kutuplaşmış hale gelmiş topluma herhangi bir yarar sağlamayı bırakın zarar getirir. Bari ülkemizin yazarları edebiyatları ile bizleri kutuplaştırmasınlar. Ayrıca kitapta açık ve aleni şekilde toplumun belirli bir kesiminin inandığı din aşağılanıp, söz konusu dine inanan herkes aynı kefeye konmuştur. Zaten laiklik kavramının hemen hemen herkes tarafından yanlış anlaşıldığı bir ülkede bunun kime ne faydası var? Pamuk’un bu üslupla eleştirdiği kesimden ne farkı var?