Büşra
@tthesonnets
sarsılıp tanrısal yürekleri,
yaşarırdı göklerin ateşten gözleri
Felsefe
18 Aralık 2002
20 okur puanı
Ocak 2021 tarihinde katıldı
Tarihi düşünüp içinde yaşadığımız dünyayı kaygıyla seyrettikçe gamlı öfkenin hüznüyle kararır içim; iç çekerek mecburen itiraf ederim: ya doğa ayırmış insanı insandan ya da bugüne dek uygarlık namına bir arpa boyu yol alınmamış.
Bazan bir fikri kelimelerle düşünemezdim bile… Ama o şeyin resmi, mesela bardaktan boşanırcasına yağmur yakarken nasıl koştuğum ve neler hissettiğim gözümün önünde hemen beliriverirdi. Bazan da bir şeyi kelimelerle düşünebilirdim ama gözümün önüne onu bir resim olarak asla getiremezdim: Siyah ışık gibi.. ya da sonsuzluk gibi.
Yapı kredi yayınları
Şans mı, şanssızlık mı, kim bilebilir?
Sayfa 51
Mutsuz olmak için harcadığın tek bir an sana geri gelmeyecek. Yaşamının ne zaman başladığını biliyorsun, ama ne zaman biteceğini bilmiyorsun. Yaşadığımız her saniye bize sunulmuş bir hediyedir ve onu ziyan etmememiz gerekir. Mutluluk şimdiki zamanda yaşanır. Eğer burada oluşunu bir zorunluluk olarak görüyorsan ileriki saatlerde zor anlar yaşarsın. Zira dağ devasa bir aynadır. Senin ruhunu ve varlığını yansıtır. Sana sunulan fırsatı değerlendirip bu yolculuğu kim olduğunla, bildiklerinle, kendi kültürünle, kendi yaşam seviyenle, kendi konforunla kıyaslamadan, farklı bir biçimde deneyimlemeyi seçebilirsin. Eğer şimdiye kadar görmüş olduklarını unutup etrafını yargılamadan taze bir bakışla gözlemlemeyi kabul edersen, bütün farklılıklarına rağmen yeni bir dünya keşfedebilir ve kendi bildiğin dünyadan aldığın zevkten çok daha fazla zevk alabilirsin.
Sayfa 33 - Yan pasaj
In those delicate treasures, listen for the echoes of laughter we shared, the whispers of secrets we entrusted to the waves, and the warmth of the sun on our faces as we strolled along the beach together. Just as each seashell carries a unique story etched by the tides and time, so too do our memories remain eternally imprinted in the sands of our hearts. The ocean's rhythm, with its constant ebb and flow, mirrors the ever-present connection we share, transcending the boundaries of life and death. So, if you ever find yourself missing me, seek comfort in the gentle rustling of the waves and the symphony of the seashells, for there, in the embrace of nature's wonder, you'll discover that I am never truly gone, but forever a part of the timeless beauty that surrounds us.