Büşra
@tthesonnets
sarsılıp tanrısal yürekleri,
yaşarırdı göklerin ateşten gözleri
Felsefe
18 Aralık 2002
20 okur puanı
Ocak 2021 tarihinde katıldı
Tarihi düşünüp içinde yaşadığımız dünyayı kaygıyla seyrettikçe gamlı öfkenin hüznüyle kararır içim; iç çekerek mecburen itiraf ederim: ya doğa ayırmış insanı insandan ya da bugüne dek uygarlık namına bir arpa boyu yol alınmamış.
Bazan bir fikri kelimelerle düşünemezdim bile… Ama o şeyin resmi, mesela bardaktan boşanırcasına yağmur yakarken nasıl koştuğum ve neler hissettiğim gözümün önünde hemen beliriverirdi. Bazan da bir şeyi kelimelerle düşünebilirdim ama gözümün önüne onu bir resim olarak asla getiremezdim: Siyah ışık gibi.. ya da sonsuzluk gibi.
Yapı kredi yayınları
Şans mı, şanssızlık mı, kim bilebilir?
Sayfa 51
Mutsuz olmak için harcadığın tek bir an sana geri gelmeyecek. Yaşamının ne zaman başladığını biliyorsun, ama ne zaman biteceğini bilmiyorsun. Yaşadığımız her saniye bize sunulmuş bir hediyedir ve onu ziyan etmememiz gerekir. Mutluluk şimdiki zamanda yaşanır. Eğer burada oluşunu bir zorunluluk olarak görüyorsan ileriki saatlerde zor anlar yaşarsın. Zira dağ devasa bir aynadır. Senin ruhunu ve varlığını yansıtır. Sana sunulan fırsatı değerlendirip bu yolculuğu kim olduğunla, bildiklerinle, kendi kültürünle, kendi yaşam seviyenle, kendi konforunla kıyaslamadan, farklı bir biçimde deneyimlemeyi seçebilirsin. Eğer şimdiye kadar görmüş olduklarını unutup etrafını yargılamadan taze bir bakışla gözlemlemeyi kabul edersen, bütün farklılıklarına rağmen yeni bir dünya keşfedebilir ve kendi bildiğin dünyadan aldığın zevkten çok daha fazla zevk alabilirsin.
Sayfa 33 - Yan pasaj
“İkimiz tek bir kalpte birleşiyorken mutluluğa ant içen ben iki ayrı kişi olduğumuz için keder yüklüyüm. Bunu kaç kez, ne kadar kuvvetle düşündüğümü anlatmama gerek yok. Bunun üzerine düşünmüş olmam bile yeter. Artık seni serbest bırakıyorum.”
“Ben ne zaman bunu istedim ki?”
“Sözlü olarak, açıkça istemedin,hayır.”
“Nasıl istedim peki?”
“Değişerek, değişmiş bir ruhla, farklı bir yaşam şekliyle, farklı bir umuda tutunarak. Sana aşık olmama, sana değer vermeme sebep olan her ne varsa hepsini yok ederek. Eğer aramızda bütün bunlar yaşanmamış olsaydı beni yine arar ve beni kazanmak için çabalar mıydın? Ah, hayır.”
“…ve seni serbest bırakıyorum. Bütün kalbimle… Bir zamanlar sana olan sevgimle…”
Sayfa 52
