tuanna

zaten bütün yaratıklar görselerdi,duysalardı savaşı,bütün yaratıklar duyabilseydi savaş çığlıklarını bu dünyada savaş olamazdı.savaşın iğrençliği bilinmeyen bir şeydir de..savaşın kötülüğü saklanan bir şeydir de,yaratıklar onun için kabul edebiliyorlar savaşı.
Reklam
yaşamın anlamına gelince,evet nevzat,yaşamın anlamı sensin.yani insan,bazıları bu anlamı işte,bazıları aşkında,bazıları dinde buluyor,bazıları politikada,bazıları sanatta,hatta büyük çoğunluk futbolda.ne bileyim,herkes kendine göre bir anlam yaratıyor işte.eğer bu insanlar olmasaydı,bu anlamların hiçbiri olmazdı.öyle değil mi?yaşamın anlamı insandır nevzatçım,insan.
genzimi yakan acı dayanılmaz bir hal alıyor.keşke ağlayabilsem,ama yapamıyorum.günlerdir içimde büyüyen öfke,günlerdir içimde büyüyen acı,keşke gözyaşı olup aksa diyorum,ama akmıyor,akamıyor.içimdeki acı,daha derin bir mutsuzluğa dönüşüyor,daha derin bir kedere,daha derin bir anlamsızlığa.
ölüler tuhaf yaratıklardır,onları toprağa koyduğumuzda,hatta çürüyüp kemikleri un ufak olduğunda bile aramızda yaşamaya devam ederler.bir yerden düşlerimize sızarlar,hayallerimizi gölgelerler,umutlarımızı karartırlar.
yaşamının anlamını yitirmiş bir insan,iblisten daha tehlikelidir nevzat bey.
Reklam