Tuğçe
@ttuggcecan
Marmara Üniversitesi
Öğretmen
M♡
1 Haziran
243 okur puanı
Kasım 2019 tarihinde katıldı
Eşinin ölümüyle yas sürecine giren Türkan’ın hayatını anlatıyor bu kitap bize. Yas süreci zamanla yeniden doğuş hikayesine dönüşüyor. Yıllardır sabırla beklediği aşkı yine sabırla ve sessizlikle aniden kayboluyor. Kapısında duran karavanın direksiyonunu eline aldığında aslında kendi hayatının direksiyonunu da eline almış oluyor. Türkan’ın çıktığı karavan yolculuğunda hayatı yeniden başlıyor. Ve kitap bize kadının yaşadığı yerin, yaşının, yaşadıklarının bir önemi olmadığını eğer bir kadın inanırsa her şeyin mümkün olduğunu çok keyifle hatırlatıyor.
Reklam
"Hiçbir şeyim yok akıp giden zamandan başka
Keşke yalnız bunun için sevseydim seni."
Dizelerin güzelliği karşında çok fazla söylenecek bir şey yok aslında. Çünkü üstat kelimeleri yüreğinize işliyor. Bazı cümlelerin altını çizmek bile yetmiyor.
Annesini ve babasını çok erken yaşta kaybeden Jane'in yaşam mücadelesine tanık oluyoruz. Onunla beraber o köşkte yaşarken, onunla beraber nefes alıyorsunuz. Ve en önemlisi de sevgiye ve aşka en güzel şekilde tanık oluyorsunuz. Bu kitap Tolstoy'un "İnsan Ne ile Yaşar" kitabındaki bir alıntıyı hatırlattı bana. "İnsan kendi çabasıyla değil sevgiyle yaşar." İnsan malsız, mülksüz yaşar da sevgisiz yaşayamaz. Ve olan bu sevgi bir de koşulsuz sevgiyse...
"Mükemmelliği aramak, ümit kırıklığına vesileler bulmak demektir." sözü geçiyor kitabın bir bölümünde. Daha sonra kendiyle dost olan insanın mükemmel olmamaktan incinmeyeceğine değiniyor. Kendiyle dost olan insan bazen düştüğü aksaklıklara kıs kıs güler, bazen de tutarsızlığa düştüğünde "Bunu kendi içimde halletmem lazım" diyebilir. Çünkü bilir ki kendi kendisine bunu yapmazsa başkasından beklemesi saçma olur. Düştüğünde ayağa kalkmayı, hayatta her zaman mutlu olmayacağını bilir. Çünkü hayatın lezzeti buradadır. Tekdüze bir hayat asla sürmez.
"Yani Allah'ın dediği sonunda olmuş" dedi Mahmut Usta. "Kimse kaderinden kaçamamış." demişti kitabın bir bölümünde.
Gerçekten de böyle değil midir? İnsan kaderinden kaçabilir mi? İşte Cem de kaçamamıştı kaderinden. Yıllarca inandığı, anlattığı efsanenin kaderi olacağını bilmiyordu. Her şeyin başladığı yerde, Mahmut Usta ile kuyu kazmayı öğrendiği o Öngeren'de her şey başladığı gibi bitmişti.
