Beyin, dengesini koruyabilmek için bizleri tekrarlayan, ufak anımsama 'dozları' deneyimlemeye iterek travmayla ilişkili hassaslaşmış anılarımızı sakinleştirmeye çalışır. Hassaslaşmış bir sistemin tolerans geliştirmesi için çabalar. Çoğu durumda bu işe de yarar. Üzücü veya travmatik bir olayın hemen ardından davetsiz düşünceler oluşur: Sürekli olarak meydana gelen olayı düşünür, bunu rüyalarımızda görür, istemediğimiz zaman bile bunu düşündüğümüzü fark eder ve sık sık bu olayı güvendiğimiz arkadaşlarımıza veya sevdiklerimize tekrar tekrar anlatırız. Çocuklar oyun oynarken, resim yaparken ve günlük etkileşimlerde bulunurken olayları yeniden canlandırırlar. Deneyim ne kadar yoğun ve ezici olursa travmayla ilgili anıların hepsinin 'hassasiyetini gidermek' bir o kadar zorlaşır.