Murekkep
@tugbaekim
15 okur puanı
Ocak 2024 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Dünya çok büyük, zaman çok geniş
Mine Söğüt'ün okuduğum ikinci kitabı. Beş Sevim Apartmanı sonrası çok hevesle başladım ama beni biraz şaşırttı. Kitap güzel ama farklı, biraz da zorlayıcı.
Tam anlıyorum derken kurgu bir anda karışıyor. O öyle miydi, bu yoksa böyle mi oldu diye diye kitabın sonuna kadar geldim. Beş Sevim Apartmanı'nda çift taraflı, iki farklı bakıştan anlatılan bir hikaye vardı. Bir karakterlerin gözünden, bir de gerçekte olan şeklinde. Bu kitapta ise birbirinden farklı biçimde anlatılan olaylar var ancak kime ya da neye göre oluyorlar ben yakalamakta zorlandım. Hangisini doğru kabul etmeliyiz ya da bir doğru var mı? Bu karakterlerin farklı boyutlarda yaşadıkları olaylar iç içe mi geçmiş, bir olay farklı farklı şekillerde aynı anda aynı insan tarafından mı yaşandı? Olcayto fotoğrafları hem sahaftan alıp hem de onları almak için Madam Arthur Bey ile görüştü mü mesela? Olan biteni anlayayım diye düşünmekten galiba beynim yandı.
Aslında kitap boyunca Mine Söğüt sık sık "zaman çok geniş" diye tekrarlıyor. Kurgu da zamanın eğilip bükülmesi üzerine kurulu. Aynı zaman aralığında yaşadığın, aynı yaşlarda olduğun biri senin annen olabiliyor örneğin. Belki de sadece onun için zamanın işleyişi farklı ve senin için de öyle. Bir yana savrulmuşsunuz ve zaman size aynı davranmamış. Farklı bir kitap, bir miktar da zorlayıcı ama bir yandan da başlayınca merakla sona geliyorsunuz, karakterler de çok ilgi çekici. Yalnız başlamadan önce sıradışı olduğuna kendinizi hazırlamanız gerekiyor. Yoksa şaşkınlıkla bir miktar bocalatıyor.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Ray Bradbury'nin dilini ve anlatımını özlemişim. Sevdiğim yazarların hala okumadığım kitapları olduğunu ve beni beklediklerini bilmek hoşuma gidiyor. Keyifli bir tanış olma hissi ile Şimdi ve Daima'yı kucakladım.
Bir Yerlerde Bir Müzik Çalıyor ve Leviathan 99 isimli iki fantastik öykünün bir araya geldiği bir kitap "Şimdi ve Daima".
Ray Bradbury ilk hikayeyi Katherine Hepburn'e duyduğu hayranlıktan dolayı, onu bir hikayesinde ana karakter yapma fikriyle yazdığını anlatmış hikayenin başındaki önsözde. Her zaman alıştığım tarzından biraz farklı geldi bu hikaye bana. Kimsenin yaşlanmadığı bir kasabaya gelen bir gazeteciyi ve onun bu kasabada geçirdiği süreyi anlatıyor. Hayatın olağanlığının içinde bu da olabilir, gibi bir havası var, pek fantastik bir hissiyat vermiyor.
İkinci hikaye ise tam da Ray Bradbury tarzında. Ishmael isimli bir astronotun, Leviathan isimli kuyrukluyıldızı takıntı haline getirmiş bir kaptanın gemisinde zaman ve uzayda yaptığı yolculuğu anlatıyor. Son derece sıradışı ve merak uyandırıcı. İkinci hikayeye bayıldım. Fantastik severlerin beğeneceği bir öykü.
Başkaldırmak ya da Uyum SağlamakEdebiyat & Roman
Samimi gibi görünen ama tam da öyle hissettirmeyen kimi insanlar, kimi davranışlar vardır. Yaş aldıkça, gördükçe, tekrarlandıkça anlamaya, tanımaya başlarsınız. Sözcük ve davranışların ardındaki asıl anlamları fark edersiniz. İnsanların çeşit çeşit yüzleri vardır, yıllar içinde onları tanırsınız. Zor dönemlerden geçtikçe bazılarıyla tanışırsınız, kimilerine doğduğunuz andan beri aşinasınızdır.
Kötülük, öfke, kıskançlık; sevgi, bağlılık, anlayış ve sağduyu kadar, bazen daha çok oradadır.
Kitapta bir dergi kapağında poz vermiş Şebnem ile hayatlarının bir dönemi kesişmiş ya da yalnızca fotoğraflarından etkilenmiş ve hayatları üzerinde bir iz bırakmış olan üç karakterin tren yolculuğuna ve bu yolculuk öncesindeki hayatlarına tanık oluyoruz. Ayfer Tunç'un okuduğum ikinci romanı. Çok akıcı, karakterleri ve karakterlerin hayatlarıyla çarpıcı ve sürükleyici bir roman.
Sırf başkalarının ne diyeceği endişesi ile verilen kararları, kendi isteklerinden vazgeçmeyi, diğerlerine boyun eğmeyi ya da eğmeyip de başkaldırmayı, birey olma mücadelesini ve bunun hem ayıplanan hem de gizliden gizliye kıskanılan ve imrenilen bir durum olmasını bize göstermiş. O kadar kolaymış gibi bir anlatımla bu kadar çok şeyi ifade ediyor ki, Ayfer Tunç'a hayran olmamak elde değil.
Bünyamin'in kendine güvensizliği, özgüven eksikliğinden doğan kıskançlığı, çocuğunun başkasından olmasından şüphe etmeye varacak kadar kuşkuculuğu ama yine de toplumda nasıl bir konuma düşeceği korkusu nedeniyle yaşadığı endişe ve başkasından olması ihtimali olduğuna inandığı bir çocuğu sırf bu sebeple kabul edip görmezden gelme güdüsü...
Baskın ve eleştirel bir anne ile büyümüş Ersin'in kendi isteklerinden, arzularından annesinin ne diyeceği endişesi ile vazgeçişi, hayattaki konumundan, durumundan, işinden, sevgililerinden
Hayatında hiç okula gitmemiş, suça karışmış bir deniz kabuğu satıcısı ile edebiyata meraklı, geleceği parlak bir fizikçinin hikayesi...
Kitaba başladığımda çok uyumlu olmadığımızı hissettim. Çok iyi akıp gitmesine karşın duygusal olarak bir türlü yakalayamadı beni. Sevdim mi yoksa sevmedim mi kararsızlığını sanırım ortalara kadar yaşadım. Sonra olayların ilerleyişinin benim algılayışımdan farklı olduğunu düşündüm. Aşk romanı olamayan bir aşk romanı değildi bu kitap. Bir yere varmayacak bir aşkı değil, aslında bir içsel dönüşümü anlatıyordu. Onu da Kabuk Adam olarak adlandırdığı bir karakter üzerinden yapıyordu. Yarısından sonra daha çok sevdiğim bir kitap oldu diyebilirim.
Hep Başkaları İçin Yaşayan Bir Kadının HikayesiEdebiyat & Roman
Konusunu okuyunca, kitabı okurken çok üzüleceğimi düşündüm. Çok gerçek bir hikaye olduğundan kesin fazla empati kurarak onun temsilinde bu hayatı yaşayan tüm kadınlara günlerce kafamı takıp da değiştiremeyeceğim gerçekler için kendimi paralayacağım, dedim. Hatta bir ara acaba almasa mıydım, diye bile aklımdan geçti. Sonra kitaba başladım ve sayfalar aktı gitti.
Kendisinden başka herkes için yaşayan bir kızı, bir kadını anlatıyor Kuru Kız. Başkalarının gözünde kız kurusu olan, çocukluğunu yaşayamamış, üzerine hep yeni sorumluluklar yüklenmiş, toplumun baskısına göre hayatını şekillendirmek zorunda kalmış, ne istediği hiç sorulmamış olan birini...
Yazar sonda olacakları bize en baştan nazikçe iyi ki söyledi ki kitap boyunca bunun tesellisi ile okumaya devam ettim.
Roman yan karakterleri başınızı nereye çevirseniz göreceğiniz türden insanlar. Sınırlarını bilmeyen, sizi kıracağını düşünmeyen, düşünse de umursamayan, iki kişi bir araya geldiğinde üçüncünün dedikodusunu yapan, kendi mutsuzluğunu başkalarına bulaştırmayı görev edinmiş, iyi ve mutlu birini görmeye tahammülü olmayan o yüzbinlerce, hatta milyonlarca insandan birkaçı.
Toplumun içindeki ikiyüzlülükleri bulup çıkardığı için yazara hayran kaldım. Bazı gerçeklerin üzerine gitmek gerekiyor ki bir şeyler değişebilsin, toplum dönüşebilsin.