Mezarımda istemem kimseyi Baki gibi
Ben gerçekten acı çektim, gerçekten öldüm.
Yaşarken aç kaldım, hırpalandım ve dövüldüm
Mezarımda istemem kimseyi Baki gibi.
Mustafa Kemal, benim arkadaşımdı, onu severim ama, Mustafa Kemal Paşa benim komutanımdı, ona hayranım!.. Tarihin de benim komutanıma hayran olacağından kuşku duymuyorum!..
“Mustafa Kemal, hükümet reisi olarak, kendi davasını birlikte yürütebileceği bir ikinci aradığı vakit, aklına ilk gelen İsmet Paşa olmamıştır; Fethi Bey olmuştur.”
“Ben” diyordu, “hayatımızın bundan ibaret olduğuna inanmak istemiyorum. Bu kadar şeyleri düşünebilen, düşündürebilen, düşündüklerini başkalarına bırakan ve fikirleriyle onların arasında yaşayabilen bir dimağ, nasıl sadece toprak oluverir? Ben faniliğe, yok olmaya inanamıyorum. Ruhun cisimden ayrı, yalnız başına kalmasına aklım ermiyor.”