Daha üç ay önce özgürlüğün özlemini çeken Dantes artık özgürlükle yetinmiyor, zengin olmanın özlemini çekiyordu; bu Dantes’in değil, insanın gücünü sınırlarken onu sonu gelmeyen isteklerle donatan tanrının hatasıydı!
Bu dünyada yalnızlığa itilmiş olan Dantes bazen şiddetli bir yalnız kalma ihtiyacı hissediyordu. Zaten hangi yalnızlık gece karanlığında, enginliğin sessizliğinde ve tanrının bakışları altında denizde tek başına yol alan bir geminin ki kadar dokunaklı ve şiirsel olabilirdi?