Karşımızdakine haddinden fazla güvenmek, onun bize karşı olan saygısını azaltır; bayağılık, bizden nefret ettirir, aşırı vazifeşinaslık bizi mükemmel istismar edilecek bir hale getirir.
Ama ne olursa olsun, nerede olursam olayım, en keyifli zamanlarda bile birşeyler bana hep onu hatırlattı ve sanki bir güç beni sürekli ona çekip durdu.
İçinizdeki birini, düşünmemeye çalışarak unutamıyorsunuz.
İnsan bazen anlamıyor çünkü...
Ancak kalp biliyor...
~Huzeyfe Said~