Tuğçe
@tuggcee
171 okur puanı
Eylül 2018 tarihinde katıldı
Yapamadık, korktuk, korku her zaman iyi bir akıl hocası değildir...
Reklam
Bu nefret falan değil, insanlardan nefret etmeyi düşünmedim bile. Sadece bir yalnızlık ihtiyacı.
Kaç kere okusam da izlesem de sıkılmıyorum bu hikayeden. Çok düşündüm: "Neden bu hikayeyi çok seviyorum?" diye. Cevabı aslında basitmiş. Sonunda Asya'yı kazanması gereken kişi kazanıyor çünkü (gerçek hayatın ya da günümüz dizi/filmlerinin aksine). Onu; seven, saygı duyan, kıymetini bilen biri kazanıyor. Halbuki kitap ya da film gerçek dünyadan bağımsız değilken hikayenin sonu için aynı şey söylenemiyor bence. Gerçek dünyada (çoğu zaman) kişi kendisine; kötü davranan, sevgisinin veya kendisinin kıymetini bilmeyen, saygıdan bir haber yaşayan, birçok yanlışın içinde bulunanı seçiyor. Ama bu hikayenin sonunda gerçek "sevgi ve saygı" kazanıyor. ""Sevgi neydi? Sevgi iyilikti, dostluktu; sevgi emekti""
Reklam