GK
@tulipesblanches
1999
77 okur puanı
Ocak 2019 tarihinde katıldı
10/10
2025 12. kitabı
İtiraf Ediyorum iki ayımı aldı. 830 sayfa, küçücük punto, katman katman. Cabre tam anlamıyla “uyuyan okura yer yok” diyen bir yazar. Okurken tüm enerjin, dikkatin, bilgin, sabrın seninle olacak.Bittiğinde senden de bir şey alıp götürüyor. Zaman, mekan, karakter… Hepsi bir bakmışsın tek cümlede yer değiştiriyor. Hayali karakterler gerçek, gerçekler hayali oluyor. Ben en çok Adria’ya bağlandım. Onun hafızasında, korkularında,kırgınlığında gezindim. Sonunda her şeyi unutunca ben de unuttum… ve ağladım. Kitabın içinde kötülüğün gölgesiyle de yüzleştim. İyilik, müzik, sanat, tarih, felsefe… Hepsi üstüme üstüme geldi. Bitince altını çizdiğim her satıra dönüp yeniden okudum. Belki de ömrüm boyunca yanımda taşıyacağım 10 kitaptan biri olacak. Her seferinde başka bir acı, başka bir tat verecek. Bir kitabın insana bunu yapabilmesi… mucize gibi. Teşekkürler Jaume Cabré. Böyle bir roman yazmak, bir insanın ömründen bir ömür daha almak gibi bir şey. Ve ben bir okur olarak sana o ömrü seve seve verdim.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
10/10
2020 9. kitabı
Anayurt Oteli, Yusuf Atılgan’ın okuduğum ikinci kitabı oldu. Aylak Adam’ı çok sevmiş ve uzun süre etkisinden çıkamamıştım. Bendeki bu Bay C sevgisi ve ruhumda yarattığı derin infialden sonra diğer
7/10
2019 23. kitabı
Değirmen Sabahattin Ali’nin okuduğum altıncı kitabı oldu. Üç romanını da okudum, şiirlerini okudum, mektuplarına başladım derken birde asıl tanındığı alan olan hikayelerine bir bakalım dedim. Değirmen, Sabahattin Ali’nin ilk hikaye kitabı. Bazılarını sırf bu kitap için yazmış. Bazılarını ise yazdığı dergilerde daha önce yayınladığı hikayeleri koymuş. Kitap çıktıktan ve çıkarmaya devam ettikten sonra bu kitabı toplatmak ve yayından kaldırmak istemiş. Çünkü çoğu hikayesi çok basitmiş ve bunları yazıp yayınladığına şaşırırmış. Ama daha sonra okuyucularım nasıl geliştiğimi görsünler diye ellememiş kitabı. Gerçekten içinde güzel öyküler de var, Sabahattin Ali klasına yakışmayan öyküler de. Ammavelakin bu Sabahattin Ali’ye yakışmıyor dediğimiz öyküler bile şu an günümüzde çıkan basit ve yapay kitapların çok üzerinde. İçinde kısa kısa on altı hikaye var. En sevdiklerim ise: Değirmen, Viyolonsel, Bir Siyah Fanila İçin, öyküleri oldu. Sabahattin Ali’yi edebiyatımız toplum için yazan yazarlar kategorisine alsalar da o bence tam yerini bulamamış bir yazardır. Hem bireyci, hem toplumucudur. Bu kitaptaki on altı hikaye de nerdeyse yarıya bölünmüş durumda. İlk yarısı daha çok bireyci ve içe dönükken, diğer yarısı toplum sorunlarını ve halkın çektiği acıları anlatıyor. Özellikle anılarını ve hakkında incelemeleri detaylı bir şekilde okuduğum için kendi hayatından çok örnekler verdiğini farkettim, karakterlere kendini çok güzel yedirmiş Sabahattin Ali. Özellikle hayatına dair okuduklarımla, hikayelerinde anlattıkları çok parelel. Bu da doğaldır.
8/10
2019 20. kitabı
Vırgınıa Woolf İngiliz edebiyatının yapı taşlarından biridir. Genellikle kadının toplumdaki yeri, feminizm, aşk hakkında yazan içe dönük bir yazardır. Eserlerinde daha çok bilinç akışı tekniğini kullanır. Benim kendisiyle tanışmam lise sonu buldu. Uzun süredir tanışmak istediğim bir yazardı ve maalesef en başlanmaması gereken kitaptan başladım Woolf okumaya. Öncelikle kitabı sevdim mi soruyla başlayalım.
Sevdim.
İlk olarak kitabı anlamak için ilk elli sayfayı yavaşça sindire sindire okumak gerekiyor. Çünkü bu eser tamamen bilinç akışı tekniğinde yazılmış. Olayların olmadığı sadece durum üzerine bir roman. Ve karakterleri tanımak zaman alıyor. Nerede kim konuşuyor çözmek zaman alıyor. Ama alıştıkça kitap güzelleşiyor ve hayat hakkında derin betimlemeleri zevkle okuyorsunuz. Bazı yerler çok güzelken bazı yerlerde çok sıkıldım ve sırf okumak için okudum. Okuduğuma pişman değilim lakin anlamak için iki kere okunması gereken kitaplardan. Birkaç sene sonra elime tekrar alıp hakkını vererek okuyacağım. Ama uzun zaman sonra beni zorlayan bir kitabı bitirmek gerçekten beni mutlu etti.
10/10
2019 18. kitabı
Korkunç bir kitap.
Tam anlamıyla korkunç...
Kitap yazarın akıcı, net diliyle başlıyor. Eğmiyor, bükmüyor, uzatmıyor. Çarpıcı bir şekilde sadece olanı anlatıyor. Kitap ilerledikçe maalesef kurmaca eser gerçeğe dönüşüyor ve siyasetin kirli yüzü de bir kere daha yüzümüze çarpıyor.
Kendi yaşadıklarınız, her gün haberlerde dinlediğimiz siyasilerimizin konuşmalarıyla birleşince arasındaki benzerlikle korkuya kapılıyorsunuz.
Son yirmi sayfayı çevirirken içinizde büyük bir iç sıkıntısı baş gösteriyor.
Herkesin okuması gereken harikulade bir eser. Gerçek bir eser. Yazarın 1984 adlı kitabını okumayı da heyecanla bekliyorum.
