"Umut, imkansızı bilir mi? Bilseydi umut olmaya devam eder miydi? Bu kadar insanın kendisine tutunmasını ister miydi? Ya mehtap bu kadar selamı sığdırabilir miydi geceye? Taşıyabilir miydi omuzunda?"
insan niçin yaşadığını bilmezse günü gününe yaşamakla kalıyor, günün geçmesini, gecenin gelmesini beklemekten başka zevki olmuyor.
Bu gün nasıl yaşadım? Sorusuna cevap vermeden uykuya dalıyor, ertesi gün yine aynı hayat.
Oblomov İvan Gonçarov
"Tahmin ediyorum bir yıl içinde ayrılacağız. O mecburi döngüyü sürdüreceğiz; teklik, birlik, sonra yine teklik. Sonra bu teklik yine birlik peşine düşecek, vesaire. Herkesin yaşadığı şeyleri, herkesten biri olduğumuz için biz de yaşayacağız. Kırmızı ışıkta karşıdan karşıya geçmeyi beklerken, ocağın başında çorbayı karıştırırken, âşık insanlar gördüğümüzde aklımıza gelecek; başkasıyla da yaşıyor mudur bunları?"