Türkan
@turkanhoney
38 okur puanı
Mart 2019 tarihinde katıldı
Okuduğum ilk Zülfü Livaneli kitabı. Okuduktan sonra, neden şimdiye kadar bu yazarı keşfetmemişim dedim kendi kendime. Yaşar Kemal'in övdüğü kadar var.
Bir adada kendi halinde yaşayan bir grup insanın, adaya yerleşen başkan dedikleri bir kişi tarafından hayatlarının alt üst edilmesini anlatan bir kitap.
Spoiler içerir.
Yaşamın doğal dengesini bozmanın ne kadar tehlikeli olabileceğini, yazar kendi üslubuyla güzel bir şekilde anlatmış.
Başkan dedikleri kişinin Süleyman Demirel, yazarın da Zülfü Livaneli olduğunu anlamak zor olmasa gerek.
Türkan
Bence kitabi anlatan zülfü ydü
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Sende bu korku, bende bu doğruluk varken biz bir araya gelemeyiz.
Sayfa 62
Türkan
Topal aliiii :)
Momo..
Seninle tanışmamız 9 yıl öncesine dayanıyor. Dün gibi hatırlıyorum, 11 yaşına yeni girmiştim. Babamdan hediye olarak kitap almasını isterdim hep. Babam da ismine, kırmızı punto ile yazılmış olmasına, içerisindeki resimlere bakarak Momo'nun bir çocuk kitabı olduğuna kanaat getirmiş olsa gerek, elinde Momo'yla çıkagelmişti. Ee daha küçüğüm. Renkli, cıvıl cıvıl kapaklı bir kitap bekliyordum. Kitaba bakıp "Ama baba bu çocuk kitabı değil ki" dediğimi hatırlıyorum. Taa o zamanlarda doğru bilmişim. Kendisi ne çocuk kitabı, ne de yetişkin kitabı. Türüne ister roman diyin, ister masal diyin ama Michael Ende'nın bu eserini sadece çocuk kitabı kategorisiyle sınırlamak büyük haksızlık olur. Avrupa Gençlik Kitap Ödülü Şeref Listesine girmiş, yaklaşık otuz dile çevrilmiş bu kitabımızda yazar, o kadar sade ve ustalıklı bir dile sahip ki, kitap çocuklar için oldukça heyecanlı bir serüven kitabıyken; yetişkinler için zaman konusunu irdelemek açısından insanın içine işleyen masal tadında bir roman oluveriyor.
Sonrasında ne oldu bilmiyorum ama Momo kitaplığımda alındığı ilk haliyle beni bekledi onca yıl. Daha bir hafta önce gözüme çarpmasa belki daha kaç yıl bekleyecekti. İyi ki fark ettim, belki de okumam için bu zamanın gelmesi gerekiyordu. "ZAMAN" Bu kelimeye çok dikkat edelim. Birazdan yüzlerce kez kullanacağım.
Küçük bir kız çocuğu hayal edin. Bilinmeyen bir zamanda, hiç kimsenin bilmediği uzak diyarlardan gelmiş bir kız çocuğu. Ailesi, yeri yurdu yok. Dış görünüşü biraz garip, hatta temiz pak insanlara göre korkutucu. Ufak tefek, cılız yapısı nedeniyle de yaşı kimine göre sekiz, kimine göre on iki. Simsiyah, kocaman gözleri ve yine simsiyah kıvırcık saçları var. Ve öyle kimsesiz ki, adını bile kendisi koymuş. Momo!
Peki, etraftaki insanlar kimsesiz diye, pis diye
Türkan
tesekkur ederiz 😊
Bir kadını sırf güzelliği için sevmek mümkün mü? Bu bir heykeli sevmek gibi birşey olmaz mı?
Türkan
Benim okuduğum kitapta hic boyle bir alıntı yoktur