Size bir masalı anlatıyormuş gibi gelen kitap aslında günümüz gerçeğini size masalsı bir hikayeyle o kadar güzel anlatıyor ki... "Çalınmış zamanı insanlara geri getiren tuhaf kızın öyküsü" diyerek başlıyor kitap... Bizlere anlattığı gerçek de şu fikrimce: İşlerimizin, günlük rutinlerimizin, ailemizin ve çocuklarımızın arasında sürüp giden yoğunluğun içinde hep bir düşünüp konuşuruz kendimizle "hayatım böyle geçip gidiyor. Varlığımdan ne anlıyorum? Bir gün gelecek ve sanki hiç yaşamamış gibi ölüp gideceğim." İşte bu düşünce ile yola çıkan hikaye öyle bir noktaya geliyor ki; insanlar artık işlerini gerekli önemi vermeden çabucak yapıyor, her gün yaptıkları spor, sanat, kitap vb. aktiviteleri yapmıyor, aileleriyle zaman geçirmiyor, çocuklarıyla konuşup onlarla oyun oynamıyorlar. Çocuklar dışında herkes daha önce boşa harcadıklarını düşündükleri zamanı biriktirebileceklerini düşünüyorlar. Bu durumdan etkilenen de ne yazık ki çocuklar oluyor... Ve gelgelim ki şu an hepimizin bulunduğu durum bundan ibaret...