Yasemin
@tuzluliimon
Bana bir şeyi sevme hakkı vermediler. Ben de kitapları ve bitter çikolatayı sevdim.
İnstagram/tuzluliimon
Kitap, daha önce Avrupayı gezmiş birinin ülkesinde, Samoa'lı bir kabile reisinin, gördüğü modern dünya hakkında, halkına yaptığı veya yapacağı konuşmaları anlatıyor.
Oradaki yaşantının aslında aydınlık değil de karanlık bir yaşam olduğunu, özenilecek bir şey olmadığını da her bölümde eleştirerek, örnekler vererek açıklıyor. Kitapta “papalagi” ismine sık sık rastladım. Papalagi "göğü delen adam" anlamına geliyormuş. ( yeni bir bilgi ) Yazarın dili, uslübu gayet açık ve akıcı bir kitap sizi yormadan çabucak bitiyor.
Farklı bir kitap arayışı içinde olanlar için gayet güzel bir kitap.
Not: Kitabın içindeki illüstrasyonları ayrı bir sevdim.
#Alıntı
Eğer insan çok fazla “şey”e gereksinim duyuyorsa, bu büyük bir yoksulluğun göstergesidir. Çünkü bu, o insanın, Büyük Ruh’un “şey’leri açısından yoksul olduğunun kanıtıdır.
Reklam
Kitap, "Ben o zamanlar on altı yaşındaydım, lise birde. İnce uzun bir oğlan. Saçlarım kirpi gibi dik duruyor; ne yana ne geriye taranmıyor, beni deli ediyordu." diye başlıyor bu güzel kitap. Mustafa Kutlu'nun okuduğum ilk kitabıydı ve sanırım son olmayacak.
Dolu dolu bir kitabı 114 sayfaya sığdırmak ve adını Uzun Hikaye koymak... Sıcacık bir Anadolu öyküsü bi solukta bitiyor, özellikle sonunu çok sevdim. Tavsiyemdir.
#alıntı "Bu defa önceden hazırladığım bir kitabı verdim. İçine küçük bir kağıt koymuş, "Hep seni düşünüyorum" diye yazmıştım. Kitabı geri getirdiğinde baktım benim verdiğim kağıda, o cümlenin altına "Ben de seni" diye yazmış."
Muhteşem bir dil, muhteşem anlatım. Daha ilk kitabından böyle düşünüyorsam diğerlerini tahmin edemiyorum.
Okumakta geç kaldığımı hissettiğim mükemmel bir eser. Daha fazla yorum yapamayacağım son kitabından sonra döktürebilirim.
Unutmadan, bu kitabı herkes her zaman okuyabilir.
#alıntı
"Dünyanın bütün kötülüklerine baş kaldır. Bazen senin iyiliğin başkasının kötülüğüne de olabilir.
Kendi iyiliğine de baş kaldır…"
Küçük Prens içimizdeki çocuğa sesleniyor, ve hepimiz bir zamanlar çocuktuk. Herkesin duyduğu, çoğu kişinin çocuk kitabı diye okumaya değer görmediği, çoğu kişinin sıkılıp yarım bıraktığı ama bi o kadar da çoğumuzun çook severek okuduğu o meşhur kitap. Her zaman söylerim hayatımın her döneminde bıkmadan sıkılmadan okuduğum kitaplar arasında. Ve her okuduğumda farklı şeyler öğreniyorum. Ben kitap okumaya bu kitapla başladım kitap okumayı bu kitapla sevdim bu yüzden bende yeri hep ayrıdır. Her bölümünü seviyorum ama tilkiyle olan dialoğunun yer aldığı bölümü ayrı seviyorum Okumaya nerden başlamalıyım diye soran herkese de ilk önerdiğim kitap. Bence okuyun, okutun. #alıntı
“Her gün aynı saatte gelmelisin” dedi tilki. “Örneğin öğleden sonra saat dörtte gelirsen, ben saat üçte kendimi mutlu hissetmeye başlarım. Zaman ilerledikçe de daha mutlu olurum. Saat dörtte endişelenmeye ve üzülmeye başlarım. Mutluluğun bedelini öğrenirim. Ama günün herhangi bir vaktinde gelirsen, seni karşılamaya hazırlanacağım zamanı asla bilemem. İnsanın gelenekleri olmalıdır."
"Yanımda yürüyordun Milena, düşünsene, yanımda yürümüştün! "
Milena’nın Kafka’ya yazdığı mektuplar, Milena’nın isteği üzerine yok edilmiş bu yüzden sadece Kafka’nın yazdığı mektupları okuyoruz. Ben bi kitabı okumadan önce küçük bi araştırma yapmayı severim. Milena ve Kafka'nın bu mektupları yakmalarını istediğini okuyunca okumaktan vazgeçmiştim. Ama sonra merakıma yenik düşüp okudum. Kafka'ya yer yer kızmış olsam da aşkını sevgisini çok güzel ifade etmiş. Fakat babası ve eşi Pollak, Milena'ya, Milena Kafka'ya, Kafka nişanlısı Julie'e haksızlık etmiş.
İlk defa bir kitabı uzun uzun yorumlamak istiyorum fakat cümlelerimi toparlayamıyorum.
#alıntı
"…ve ben bütün zamanımı ve bütün zamanımdan bin kat fazlasını ve daha da iyisi, dünya üzerinde var olan bütün zamanları senin için kullanmak istiyorum; seni düşünmek, senin içinde nefes almak için…"
