Turhan Yıldırım
@ty1983
Yazar, Youtube İçerik Üreticisi
Yüksek Lisans
İstanbul
İstanbul, 22 Temmuz 1983
1.566 moderatör puanı
4.438 kütüphaneci puanı
1612 okur puanıTemmuz 2018 tarihinde katıldı
Reklam
Elif Erdoğan, ikinci öykü kitabı Tesadüfen Zümrüdüanka'da ilk eserindeki çizgiyi koruyor. Küçüreklere kaldığımız yerden devam ediyoruz. Ama bu sefer öykü boyutları küçürek tanımına daha da yaklaşmış durumda. Çoğunlukla 150-200 kelimelik metinleri okuyoruz. Bu öykülerde yazarın kalemine has duygu dolu anlatımı devam ediyor. Kısalı uzunlu biçimci/deneysel öyküler de bir yandan akmayı sürdürüyor. İki ayrı kanaldan ilerleyen küçürekler anlatım açısından benzer güçteler. Yazarın kurgu zekâsına kaliteli anlatım dili eşlik ediyor. Elif Erdoğan, edebiyatımızda küçürek öykü denilince akla gelecek öykücülerden biri olmayı başarmış. Tesadüfen Zümrüdüanka, kalemi daha da olgunlaşmış bir yazarı bizlere gösteriyor.
Elif Erdoğan'ın bugüne kadar kitaplarını okumamak bir küçürek öykü yazarı olarak kendi eksikliğimdi. Daha ilk kitaptan hem dil hem de kurgu zekâsı, biçim anlamında yetkin bir kalem var karşımızda. Eserdeki ilk öykü "Kornea"yla okuru çarpmaya başlıyor yazar. Kafanıza dolu değil de güzel bir bahar yağmurunu yağdırıyor. Elbette hüzün ve ince bir sızı var öykülerde. Ama bununla birlikte biçimin/deneyselliğin öne çıktığı küçürekler de bulunuyor kitapta. Mevcut küçürek öykü tanımını aşan, çığlık atıp şoke etmek yerine okura düşünme, duygulanma imkânı bırakan pek çok metin mevcut eserde. Tek cümlelik küçürekle 400 kelimeye yakın öyküler aynı kitapta yer alıyor. Üstüne biçimci öykülerle birlikte küçürek öykü kitaplarının en büyük dezavantajı olan üst üste çok fazla metin okuma yoğunluğu aşılmış. Yazar kalemini tekdüze oynatmadığı için ardı ardına okuduğunuz öyküler okuma konforu açısından yormuyor, sıkmıyor. Ama bununla birlikte yazar zekâsını da üst seviyede görüyoruz. Sonuç olarak bence çok başarılı bir öykü kitabı Dokuzdan Küpe Çiçeği.
Dostoyevski'nin olgunluk dönemi romanı olan Suç ve Ceza ana karakter Raskolnikov üstünden suç ve ceza kavramlarını masaya yatırıyor. Tipik bir antikahraman örneği olan Raskolnikov, kendini Napolyon gibi görerek tefeci kadını öldürür ama işlediği suçun ağırlığı ve vicdan muhasebesi sonraki yaşamına damga vurur. Roman altı bölümden ve Raskolnikov'un sürgün hayatını anlatan sonsözden oluşmuş bir yapıya sahiptir. Yazar eserinde antikahramanın yanına Sonya, Dunya, Razumihin, Lizaveta gibi saf iyilerle Svirdigaylov, Lujin ve tefeci kadın gibi saf kötüleri yerleştirmiştir. Roman boyunca üçüncü şahıs anlatıcıya pek çok karakterle gelişen uzun diyaloglar, Raskolnikov'un iç çatışmasının aktarıldığı monologlar eşlik etmiştir. Raskolnikov'un işlediği suç romanın başlangıç kısmında olup sonrasında onu cezaya götüren yol ve iç çatışma hali irdelenir. Bu arada Hasan Âli Ediz çevirisi de nefis. Hem önsöz hem de çeviri lezzeti muazzam.
Bu romanı detaylıca anlattığım videoyu izlemek için: youtu.be/pr24ww9GF3A
