“Çekirdek çekirdek olsa bozkır kalır mıydı hiç?”
Kemal Tahir Cumhuriyetin en büyük projelerinden birinin neden ve nasıl başarıya ulaşamadığını bu romanıyla gayet açık bir şekilde anlatmış. Anadolu’nun ağası, cincisi, hocası ve kendi köylüsü bir bir kuyusunu kazmışlar Köy Enstitülerinin. Cehalet ve de yobazlık çeşitli dedikodularla bu okulların sonunu hazırlamış. Böylesine cesur ve de yenilikçi bir fikir ağır gelmiş bizim topraklarımıza. Düşünüyorum da şimdilerde bile bu fikre sıcak bakmayacak, eleştirecek hatta okulu taşa tutacak yörelerimiz yok mu?! Nitekim tutmamış,olduramamış Milli Şef, en sonunda da kapattırılmış, örgütlü cehalet ile uğraşamamış. Zaten kendi seçim! dertleri ile uğraşırken başının ağrımasını istememiştir. Garip bir ülkeyiz, bir yanımız bahar bahçe bir yanımız kuru dal.