İhtimal ki hafızama yenik düşüp
Unutursam ıslak gecelerimizi
Nafile diri tutmak geleceğimizi
Yalnız bile değildi uykularım
Yoktular, tavana bakıp öylece uzandım
Titrek yaşlarım kanadı gözlerimden
Yanasıca ayaklarımdan tutuşmaya başladım
Söndürdüler buzlarla bir kez hayatımda
Tam beş aydır kıpkırmızı akar bu nehir
Kafamın içinde katliam vardı
Öldürebildim bedenini ağzı kör baltalarla
Ruhu boynuma asılı kaldı…