tachicardia
@tyfnsgr
373 okur puanı
Mayıs 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Narenciye
Bugün eski sokağına gittim ikigözüm
Narenciye bahçeleri arasındaki evine baktım
Hani birlikte bir ağacın altında kitap okumuştuk
Gidip ona dokundum,
Halini hatrını sordum…
Halliceyim iç güveysinden dedi
Biraz boyum uzadı farkettin mi
Kimsecikler dinlenmedi gölgemde
Siz de gelmez oldunuz
Yapraklarım sarardı o günden beri…
Bir çocuk parkı vardı
Yine o günkü gibi hiçbir çocuk yoktu oynayan
Hava yine güneşli, ısıtmıyordu
Ama canımı yakıyordu
Kaydırakların yalnızlığını yoktu anlayan…
Bu sokakta bıraktım hatıraların en güzelini
Portakal kokularına karışan kokunu
Denize açılan sabahlara benzeyen gülüşünü
İpekli bir mendil gibi
Yüzüme sürdüğün yüzünü
Bıraktım tüm huzur ve mutluluk ihtimallerini…
Oğuz Atay’ın en sevdiklerinden biriymiş diye aldım, akıcı, yer yer karmaşık, özgün bir konu ve üslup… Kitaplara düşkünlüğümüz söz konusu olduğunda en uçlarda neler olabileceğini anlatmış yazar. Böylesi de fazla diyorsunuz; üstelik kahramanımızın kitaplara dair olağanüstü bir bilgiye sahip olması fakat insanlar ve ilişkiler hakkında kör cahil olması tam bir tezat oluşturuyor. Bu kadar kitap okuyan biri insanları tanıyamaz mı? Asosyal olacak kadar kitap sevmek, hatta sadece kitap sevmek ve başka bir şey ile ilgilenmemek… Bu mümkün mü ve hatta gerekli mi? Karakterin hayata “körleşme”si olarak algıladım.
