Eğer hayatım boyunca tek bir kitap okuyacak olsaydım bu UB olurdu
Puan vermedi
Merhabaa, UB yorumu yapmaya geldim Direkt başlıyorum.(Konusunu anlatamayacağım bu arada çünkü konu anlatmakta berbat bir insanım )
Arkadaşlar, ben bu kitaba o kadar bağlandım ki... Kitaba başlamadan önce buna Gümüş Yürek kadar bağlanmayacağımı düşünüyordum çünkü bu kitap tek bir olaydan ilerlemiyor, içinde farklı farklı öyküler barındırıyordu. Tabii büyük konuşmamak lazım, ben bu kitabı okurken bile anladım ne kadar büyük konuştuğumu...
Bu arada farklı farklı dediğime bakmayın, bağlantılı öyküler de vardı bu kitapta ve bence kitabın en güzel yanlarından biri de buydu. Bir karakteri bir öyküde görüyorsunuz, sonra başka bir öyküde onun yaşamını, yaşadığı zorlukları okuyorsunuz. (Ve şok oluyorsunuz dpkskxkskxjs) Mesela ben Fangar'ı Dünyanın Köklerinde okurken asla beklemezdim böyle bir hikayesi olduğunu (Kitabı okuyanlar bilir )
Herkesin favori öyküsü vardır bu kitapta, benim de var tabii ki. O da Bilinmedik Portreler. Bu öykü... Bu öykü bambaşka benim için. Karakterleri alıntıları... Her şeyiyle harika. Sırf bu öyküyü yazdığı için bile Damla favori yazarım olabilir, o kadar yani.
Bu arada Bilinmedik Portreler falan diyorum da diğer öyküler de harikaydı. Beğenmediğim hiçbir öykü yoktu kitapta. Hepsinin farklı bir mesajı, farklı bir anlamı, önemi vardı ve hepsi de birbirinden güzeldi.
Umarım bir gün bu öyküler daha fazla duyulabilir, daha fazla kişiye ulaşabilir. Çünkü bunu fazlasıyla hak ediyor. Okuduğunuz için teşekkür ederim, yol bizden yana olsun
Düzenleme: Puan veremedim ama kesinlikle 10 puanlık bir kitap, söylemiş olayım.
Unutulmuş Büyüler ve Terk Edilmiş Öyküler
D. N. Archeron
Damla N. Archeron
Unutulmuş Büyüler ve Terk Edilmiş Öyküler
D. N. Archeron
Damla N. ArcheronRuhu sakinleştirmek için ideal bir seri...
Evet yine ben ve yine inceleme yazmayı aksatmak...
Kitabı okuyalı 4 ay oldu offf..
Bu yüzden hızlıca değerlendirelim ve artık aklımda kalmasın...
Hani eskiden izlediğimiz filmlerde; bir karakter olur istemeden bir diyara geçer sonra orada kendine arkadaşlar edinir,
ilk önce yok ben buraya ait değilim dönmem lazım der sonrada bir şekilde o arkadaşlarla dönüş yolunu ararken başına baya iş açılır falan ya tam o şekilde biraz daha eski fantastikleri anımsatıyor.
Bu kitapta aksiyon çok az ancak zaten kitabın amacı aksiyondan ziyade biraz daha hislere odaklanmaktı, yani ben beğendim bide yazarın ilk kitabı olduğunu göz önünde bulundurursak geliştirilebilir bir yazımı vardı.
Neden böyle dediğime gelirsem; ben bu tür kitaplarda hislerin biraz daha ayrıntılı biçimde işlenmesi ve üzerinde durulması gerektiğini düşünüyorum. Bu sebeple yazarın dilinin biraz daha hissettirmekten ziyade olay anlatmaya yönelik bir biçimde buldum. Özellikle duygusal sahnelerde anlatımda biraz daha Eira nın duygularıyla donanmış bir persfektifle okusaydık daha iyi olurdu. Bu duygular tabikide verilmedi değil ama kesinlikle Damla'nın bu yoğunluğu ayarlamada gelişmesi kesinlikle gerekiyor.
Hani ben şeyi haklı buluyorum fantastik kitaplarda karakter ağzından okumak çok ters tepebilir bir şey. Ancak bu biraz daha olay odaklı seriler için geçerli eğer sen biraz daha savaş, entrika, stratejik sahnelerle uğraşıyorsan en makul dil kesinlikle ilahi ya da gözlemci açısı.
Ama Damla'nın kitabı burada biraz daha his odaklı olduğundan bence karakter ağzından anlatım en doğru karar olmuş.
Tabi ne kadar duyguları verebildi orası benim için sıkıntı olsa da dediğim gibi biraz daha gelişmesi lazım ama ilerde oturtabileceğine inanıyorum.
Sürükleyiciydi.şey değil bittiği gibi ikinci kitap hangi delikte demem ancak
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Unutulmuş büyülerUnutulmuş Büyüler ve Terk Edilmiş Öyküler D. N. Archeron
Uzun zamandır okumak istediğim ve beni içine çeken bir kitaptı Unutulmuş Büyüler. Kitap öyküler anlatan bir ozanın bazı öyküleri ölümsüzlere anlatması ve ölümsüzlerin ona ihanet ederek bir karmaşa yaratmasıyşa başlıyor.
Açıkçası kitabın içinde hikayeleri arka arkaya okumamaya dikkat ettim. Çünkü öykülerin içine tam olarak girmek istedim ve bu yüzden aralarına molalar koydum. Ve böyle yaptığım için daha mutluyum. Çünkü hikayelerin üstüne düşünmeyi ve teoriler kurmayı, gözden kaçırdığım detayları incelemeyi severim ve bu kitap bunun için bana olanak sağladı.
Cadısız Köyün Cadısı hikayesi belki de beni en çok üzen hikayelerden çünkü bunların gerçekten yaşandığını bilmek beni her zaman üzecek.
Neden bilmiyorum ama Bilinmedik Portler hikayesi beni çok üzdü. O çaresizliği iliklerime kadar hissettim.
Mavi Büyüyle Dolu Küre hikayesinde ise tamamen Damla ile konuluyormuş gibi hisettim. Sanki gerçekten karşımda Damla varmışta konuşuyormuş gibi hissetmek beni çok mutlu etti.
Yeminkıran... Fangar'ın hikayesi gerçekten belki de en çok üzüldüğüm ve kalbimin içinde bir butukluk bırakan o hikaye. Bu adamın lakabının daha önce Yemintutan olması ise beni en çok üzen şeylerden. Gerçek anlamda gözleirmizin ne kadar kararabileceğini öğreten bir hikayeydi.
Gezgin Büyücü ve Taksus Cadısı belki de kafamda en çok dönüp duran hikayelerden. Bağlarını o kadar iyi hissettim ki. Ve bu iki hikayenin konusunu gerçekten oldukça ilgi çeken türdendi benim için.
Yüz Bin Gece hikayesinde kızdığım noktalar olduğu kadar içine çeken bir hikayeydi. Ben Oleander Finçh'in her ne kadar çok okuyamasakta eşini gerçekten sevdiğini hissettim.
İnfeliz hikayesi ise sonunu o şekilde beklemediğim bir hikayeydi. Açıkçası kızın sevdiği adamı bulacağını düşünmüştüm. Küçük detaylar her zaman
Unutulmuş Büyüler ve Terk Edilmiş Öyküler D. N. Archeron
Uzun zamandır okumak istediğim ve beni içine çeken bir kitaptı Unutulmuş Büyüler. Kitap öyküler anlatan bir ozanın bazı öyküleri ölümsüzlere anlatması ve ölümsüzlerin ona ihanet ederek bir karmaşa yaratmasıyşa başlıyor.
Açıkçası kitabın içinde hikayeleri arka arkaya okumamaya dikkat ettim. Çünkü öykülerin içine tam olarak girmek istedim ve bu yüzden aralarına molalar koydum. Ve böyle yaptığım için daha mutluyum. Çünkü hikayelerin üstüne düşünmeyi ve teoriler kurmayı, gözden kaçırdığım detayları incelemeyi severim ve bu kitap bunun için bana olanak sağladı.
Cadısız Köyün Cadısı hikayesi belki de beni en çok üzen hikayelerden çünkü bunların gerçekten yaşandığını bilmek beni her zaman üzecek.
Neden bilmiyorum ama Bilinmedik Portler hikayesi beni çok üzdü. O çaresizliği iliklerime kadar hissettim.
Mavi Büyüyle Dolu Küre hikayesinde ise tamamen Damla ile konuluyormuş gibi hisettim. Sanki gerçekten karşımda Damla varmışta konuşuyormuş gibi hissetmek beni çok mutlu etti.
Yeminkıran... Fangar'ın hikayesi gerçekten belki de en çok üzüldüğüm ve kalbimin içinde bir butukluk bırakan o hikaye. Bu adamın lakabının daha önce Yemintutan olması ise beni en çok üzen şeylerden. Gerçek anlamda gözleirmizin ne kadar kararabileceğini öğreten bir hikayeydi.
Gezgin Büyücü ve Taksus Cadısı belki de kafamda en çok dönüp duran hikayelerden. Bağlarını o kadar iyi hissettim ki. Ve bu iki hikayenin konusunu gerçekten oldukça ilgi çeken türdendi benim için.
Yüz Bin Gece hikayesinde kızdığım noktalar olduğu kadar içine çeken bir hikayeydi. Ben Oleander Finçh'in her ne kadar çok okuyamasakta eşini gerçekten sevdiğini hissettim.
İnfeliz hikayesi ise sonunu o şekilde beklemediğim bir hikayeydi. Açıkçası kızın sevdiği adamı bulacağını düşünmüştüm. Küçük detaylar her zaman
"İnsan kendisinden esirgenen şeye karşı daha hırslı olur."
Kitabın ilk sayfalarında geçen bu cümle kitabın sonundaki durumu da en iyi anlatan cümle bence..
Yazarın okuduğum en güzel kitabı. Kendi gelişimini, vatanseverliğini gösteren; harp sonrası İstanbul'ub değişimini anlatan güzel bir kitaptı.
Okunması gereken kitaplar listemde ilk sıralarda yer alıyor..
♡☆~Gümüş Yürek~☆♡
Şu an Gümüş Yürek yeni bitirdim. 25. Bölümden itibaren neler yaşandığını anlayamadım. Kitap o kadar güzeldi ki... 1. Kitapta kaybettiğim ve kalbimde yaralar açan biri vardı. Bu kitapta o açılan boşluk tekrar doldu.
Öncelikle başlamadan kitabı okumak isteyen varsa yorum spoilerlı sayılabilir lütfen kapatsın ve başka birinin önerisini dinlemeden hemen gidip kitabı alsın.
Şimdi devam edebiliriz. Kitabın yazımına bir şey dememe gerek var mı emin değilim çünkü son derece büyüleyici ve masalsı bir dili var. Sizi hikayenin içinde tutuyor ve gitmenize asla izin vermiyor. Kitap bittikten sonra bile. Bir yolculuk hikayesinin bu kadar sürükleyici olabileceğini sanmazdım. Meğersem yol sürükleyiciymiş.
Eğer kadim diyarların en derin kuyularından tutup bir zamanlar yaşanmış bir hikaye çıkarsaydık işte bu Gümüş Yürek olurdu gibi hissediyorum. Ve bu çıkarılan hikayenin peşinden de nice kral, nice cadı ve nice büyüler dolaşırdı. Günümüzde bunu bilemiyoruz ama ben bu hikayenin günümüze ait olmadığı düşüncesindeyim.
İyi ki bir yazar zihin kuyusunun derinlerinden bu hikayeyi çıkarmış ki biz de okuyabilelim.
Kurgu konusuna gelirsek sizi hep okumaya teşvik ediyor. Olayların asla beklediğim gibi gitmeyişi beni çok daha hızlı sürede bitirmeye teşvik etti. Sonuna kadar da ne olacağını kestiremedim.
Ben böyle biteceğini tahmin etmezdim ama çook beğendim. Nos gelmez sanıyordum ama gördüm ki yanılmışım. Resim çizmeyi pek sevmem aslında ama uzun süredir başlanmamış bir tablonun nihayet bitirilmesi hiç beklemediğim duygulara çıktı. Ben dünyanın en güzel tablosunu hiç görmedim ama okudum.
Kitabın basımından tut kitap kapağına kadar her şey en ince ayrıntısına kadar planlanmıştı. Tam koleksiyonluk basım gibi olmuş. En az kitap kadar harikaydı. İç kapağındaki güverteyi falan ayrı beğendim.
Bir
Bir Şarkı Bitmedi: Gümüş Yürek Üzerine·400 syf.·Duygu ve Düşünce
8/10
2025 255. kitabı
Selam fellowhip ve diğerleri! Bu gün bir yolun başlangıcını anlatacağım sizlere.
"Ben uyumaktan, savaşmaktan, yaşamaktan yeni yollar bulmaya çalışmaktan ya da kendimi bir sonraki ana taşımaktan vazgeçmem. Yürümekten vazgeçmem. Ben vazgeçmem."
Her şeyden önce şunu söylemem gerekiyor:
Bu kitabı bitirdiğimde yapmak istediğim ilk şey, yazarına kocaman sarılıp “Başardın” demekti. Ardından da ona bağ kurmayı öğreten, bu metnin arkasındaki insanları tek tek teşekkürle anmak… Çünkü bu kitap, yalnızca iyi yazılmış bir final değil; iyi yetişmiş bir duygunun ürünü.
Yolun Son Şarkısı, Gümüş Yürek serisinin üçüncü ve son kitabı. Ama benim için bir serinin bitişinden çok daha fazlası. Bu seri, lise yıllarımda en yakın arkadaşımla birlikte büyüttüğüm, her yeni kitabını heyecanla beklediğim, sayfalarını birlikte çevirdiğim bir yolculuktu. Teneffüslerde sınıflarımızın önünde koşa koşa buluşup “o bölümleri” birlikte okumaya çalıştığımız anları unutamam. O his bir daha yaşanır mı bilmiyorum. Muhtemelen hayır. O yüzden bu kitabın bende yeri zaten çok ayrıydı.
Bu kitapta yazarın en sevdiğim yönlerinden biri, önceki kitaplarda yaşanan hiçbir şeyi unutmamasıydı. En küçük detaylar, en ufak karakterler, geçmişte atılmış küçücük adımlar bile burada anlamını buluyordu. Bu, başıboş yazılmamış; ne yaptığını bilen bir kalemin göstergesi. Serinin tamamına yayılan hançer sembolizmi de bunun en güzel örneklerinden biri. Üç kitap boyunca karşımıza çıkan üç hançer, Eira’nın yolculuğunu ve dönüşümünü sessizce takip ediyor. Göze sokulmadan, açıklanmadan, ama orada olduğunu hissettirerek.
Eira’ya bu kitapta gerçekten hayran kaldım. İkinci kitapta sorguladığım, yer yer eksik hissettiğim şeylerin büyük bir kısmı burada karşılığını buldu. Eira’nın karakter gelişimi yalnızca “güçlenmek” değildi;