T.u
@uctugba
Sizde de oluyo mu bilmiyorum. Okuduğun bi kitabı,belki de sıkılarak okuduğun bi kitabın bi yerinden hoşuna gidebilecek bi yazıya denk gelirsin. Ve senin çizdiğin bi yer değildir ama etkilenirsin. Garip bi kıskançlık, hayıflanma, ben bunu nasıl görmedimler gelir aklına.
Aslında kitabı dahi doğru zamanda okuyup ziyan etmemek gerek. Kaldı ki insanları. Nice güzel cümleler kurabileceğimiz kaç insanı farkında olmadan o cümleler gibi farkedemedik. Yahut ruhumuz bile duymadı. Odak noktamız farklıydı belki, belki gafletteydik. Ama şimdiki halimizde değildik. Yazık ettik cümlelere de insanlara da...
01.11/20.07.23/t.u
Reklam
Depremden sonra 1 ay yemek yemeden, bolca uyku, eylemsizce durmakla geçti. Sonra kitaplara daha çok verdim kendimi. Sanki çölde kalıp suya kavuştuğunda kana kana içmek gibi içmek istedim her bilgiyi, kucaklamak istedim herkesi.
Oysa insan da çözebilirdi ruhumuzdaki düğümleri. Sohbetten çayları soğutabilirdik. Olmadı...
En azından kitaplar vardı. Yoksa yalnızlığı kiminle paylaşırdık
19.07 23/01.41/t.u
Ne olurdu
Ölüler yılda 1 gün
Evlerine gelseydi
Şükrü Erbaş
Buna denk geldim az önce. İçim parçalandı lokmam boğazımda kaldı.
Gerçek sevdiğini kaybetmeyenin bu sözdeki; çaresizliği, ümidi, kum tanesi kadar da olsa gerçekleşme ihtimalini nekadar çok istediğini anlayamaz.
Okuyup bir ah çekmemek mümkün değil.
Sonra düşümdüm 1 günü isterken yıllarımız geçiyor kayıplarımızla. 365 çarpı yıllar kaç tane 1 gün yapıyor oysa. Veryansınla aradığımız 1 günün onlarcası vardı elimizin altında. Tükeneceği günü bilmeden, belki de yarına erteleye erteleye hoyratça kullandık günleri. Sonra da 1 güne hasret kalıp , olmayacak şeyler ister olduk.
13.07.23/t.u/23.03
Hiçbir şey rastlantısal, anlamsız ya da yanlış değildir. Sadece yanlış anlamalar ve ölümlü insana henüz açıklanmamış sırlar vardır.
