Kitabın başlarında şöyle bir yazı geçiyor; "Alice Miller'a, çok derin bir saygı ve minnetle çünkü bu kitabın her okurunu ona götürmesini dilerim." Hiç Alice Miller kitabı okumamış biri olarak evet gerçekten direkt olarak onun kitabını okusaydım eğer benim için daha verimli olacağını düşündüm çünkü kitabın içinde o kadar gereksiz alıntılar var ki, sanki okuduğum bu kitap Alice Miller'in kitaplarının birer açıklaması niteliğinde olmuş.
Bana bir şeyler kattı mı konusuna da gelecek olursak, evet desem yalan olur; hayır desem yine yalan olur, o kadar ikilemde kaldım ki düşüncelerimde dahi, o yüzden bu konuda da bir şeyler söyleyemiyorum. Gönül rahatlığıyla "evet bana bir şeyler kattı" diyemediğim kitapları da zaman kaybı olarak görüyorum maalesef.
Ayrıca kitaptaki bazı bölümlerden de rahatsız olduğumu söylemeden edemeyeceğim. Hatta tıpkı kitabın kendisi gibi biraz haddimi aşarak, kitabın birkaç bölümünde haddini aşan konulardan bahsettiğini belirtmek isterim. Çocuklar için yazdığını söyleyen bir yazarın yine çocukların düşüncesine aşılamak istediği gereksiz ve yersiz eleştiriler ve düşünceler mevcut. Kaldı ki saygı çerçevesinde eleştiri olmadığını bağıra bağıra söylüyor gibi âdeta. Kısacası bir gelişim kitabı olmaktan çok düşündüğü şeyi karşı tarafa lanse eden bir kitap haline dönüşüyor resmen. Kitabın yazarının birtakım eleştiriler yapmış olmasından yola çıkarak, bu durumu yapılacak eleştirilere açık olduğunun bir göstergesi olarak algılıyor ve bende birkaç şey söylemek istiyorum.
Kitapta geçen Ellanın vejetaryen olmayı tercih edebildiğini onun ailesinin Ellaya tercih hakkının sunulduğunu yücelterek anlatan bir kitap, söz konusu Hz. İbrahim ve Kurban konusuna gelince aynı hassasiyeti kesinlikle göstermiyor. Kaldı ki kurban edilme konusunda da çocuk olan Hz. İsmail'i