Uzun süredir polisiye okumadığım için sanırım aşırı hızlı bir şekilde bitirdim kitabı. Bu türü çok özlemişim. Kitabın akıcılığınında bunda payı büyük tabii ki. Sıkmıyor, her şey kısa bir süre içinde ve hızlıca anlatıldığından bir anda bitti kitap.
Bazı yerlerde mantık hataları ve fazla havada kalan yerler vardı. Yazarın ilk kitabı olduğundan normal diye düşünüyorum.
Baştan beri Lola sandığım kişinin o çıkmaması beni çok şaşırttı ama bir o kadar da üzdü. Mutlu bir sonla bitmesini onun kurtulmasını çok isterdim.
Kitabın adı ilk başta “Bu Benim Adım Değil” diye çevrilmiş sanırım iç sayfaların tamamında bu yazıyor ama dış kapak “Ben O Değilim”. Çook acemice bir hata. Sorun editör de mi, çevirmende mi yoksa yayınevinde mi? Dikkat edilmesi gerekirdi diye düşünüyorum.
Kitap güzel olmasına güzel ama 3 tane ergenin ağzından yazılmış bazı yerleri üf ne konuşuyor bunlar diye atlamak istedim. Gerçekten zamanın gençleri bu kadar salak ve laubali mi? Çerez niyetine okunur.
Hiç Bitmeyen Çin İşkencesi.1000Kitap
Spoiler olacak. Finale kitabından da olacak.
Bronz okumamın acılı bir süreç olduğunu düşünmüştüm ama hayır bu bir başkaydı. Bu efsaneydi. Benim devrimim oldu bu kitap.(kötü anlamda çünkü beni rsye soktu) Beklenti denizinden bir yudum su verdi bana, sonra o su da zehirli çıktı.
Allah kahretmesin ben mi fazla taktım yoksa gerçekten imtihanvari bir süreç miydi aklım almıyor. İlk kitaba da bayılmış değildim ama bu rezaletti bence. Kitap bana asla geçmedi. İnsanların favorisinin neden iki olduğunu da asla anlayamadım.
Ya öncelikle ben kimsenin sihre inanmıyor olmasından başlayacağım. Madem kimse sihre inanmıyor gerçek değil abi neden kimse şaşırmıyor şaka mısınız siz? Evangeline falan da aşırı kolay alıştı. İlk başta bu kadar batmamıştı ama kimsenin tuz gezdirmiyor olmasından hoslanmadığımı fark ettim.
Bu insanlar sihirli ve sihrin doğduğu bir yer var anladığım kadarıyla. Ve burası da bu kitaptan çıkarımlarıma göre Kuzey. Peki madem neden Jacks’in sihri Valenda’dan çıkınca azaldı. Scarlet ve Donatella, Jacks’i aramayı kesti mi? Jacks Kuzey’de madem bu kadar popüler bir lorddu neden Güney’de prenslik yapıyordu? Üstelik tahta geçmek için veliahtları falan zehirlemişti. Anlamıyorum? Bu kitap Caraval evreninin devamı mı yoksa yazar Jacks’i istediği gibi yoğurabilmek için farklı farklı elementler mi uyduruyor.
Kitap Caraval evreninden bağımsız yazılsa daha umut vadedici olabilirmiş. Oradaki Jacks karakteri yerine farklı büyülü bir yaratığı ve onun geçmişini okusak süper olurmuş. Bu geçmiş bence Jacks’e oturmamış.
Yazar neden kafasına göre bizim bildiklerimizi değiştiriyor onu da anlamış değilim. “Jacks kader tanrısı olduğu için yaşlanmazdı ama kötü yaralandıysa ölebilirdi.” (248) Hayır? Ölmezdi? Yazarın Caravalda anlattıklarıyla ters düşüyor bu. Finale kitabında Kayan
Reklam
Çok sevdim. Başta ilerlemeyecek gibi geldi anlayamadım sanki. Sonuna geldiğimde ağlamaktan duramadım. Yazarın kendinden de bir şeyler kattığını duyunca hele daha da duygulandım. Akıcı bir dili var. Tavsiyemdir.
Gelelim konusuna spoiler içerecek lütfen ona göre okuyun.
Fransadaki geri gönderme merkezlerinden birinin müdürü olan Madam Elenorumuz var. Bir de geri gönderme merkezinde kimseyle konuşmayan bizim şarapçı amcalar minvalinde bir suskun-84ümüz var. Elenor sert, disiplinli ve herkesin ondan çekindiği birisi. Tabi hiç kimse bu hallere kolay gelmiyor Elenor çok şey yaşamış. Esasında onun da babası bir göçmen ama göçen tarafını tamamen yok sayıp kendini has be has Fransız sayıyor. Biraz ırkçı politikaları da destekliyor. Zamanında bir sevgilisi olmuş Julien isimli. Julien arap baharına kendini kaptırmış bir genç. Beyin yıkamalar onu da etkilemiş. Başlarda olan o Fransız çocuk gitmiş göçmen olan babasının genleri ortaya çıkmış ve bir bakmış adam ismini Samir olarak kullanıyor arapça konuşuyor falan. Yeni arkadaş çevresi edinmiş arap göçmenlerden oluşan. Bizim Elenora arkadaşlarımı sal kalpsiz falan diyor ama kızımız hala umutlu derken bir sabaha karşı terk ediliyor Elenor. Yıllar geçsede Julienin acısı geçmiyor ve kızımıza takıntı olarak geri dönüyor. Temizlik takıntılı ketum bir madam çıkıyor ortaya. Geri gönderme Merkezi’nde çalışırken kameralardan bir adam dikkatini çekiyor adam sanki Havaya böyle bir şeyler çiziyormuş gibi yapıyor. Adamın üstü yırtık pırtık saç sakal birbirine girmiş merak Edip çalışanlara soruyor bu kim diye. Ona suskun 24 84 müydü o ismi verdik diyorlar. Kimseyle konuşmuyor hangi dili konuştuğunu bilmiyoruz geldiğinden beri kendi kendine takılıyor aylardır burada diyorlar. Nedense Eleanor‘un aklına Julien geliyor ve adamla konuşmak istiyor.
Merhaba :)
Feyza, senelerce tıp için çalışmış ancak babası yüzünden hemşirelik okumak zorunda kalmış, ailesi ile arası bozuk internet fenomeni bir öğrenci. Yaptığı eleştiriler ve gündem olduğu haberlerle oldukça tanınan biri.
Bir gün, Kalp ve Damar Cerrahisi'nden randevu alıyor ve ilk görüşte etkilendiği ancak kendisine beklediği teşhisi değil babaanne çözümü (!) sunan doktoruna sinirleniyor ve ona bir eleştiri videosu çekiyor. İkili sık sık karşılaşıp, atışıyorlar. Ta ki Feyza, Opr. Dr. Merthan Özhan'ın çalıştığı hastaneye staj için gelene kadar. İşler değişmeye başlıyor.
Akıcı bir kitaptı.
Feyza sevdiğim, üzüldüğüm ve yer yer de beni sinirlendiren bir karakterdi. Huysuz ve günışığı temasında, günışığı olan oydu tabii :) Hayaller kuran, cilveli, enerjik bir kız. Ama o hayallere hızla kapılması, ablasına hak ettiği cevabı vermemesi, Merthan'a sesini yeterince çıkarmaması beni sinirlendiren detaylardı.
Merthan madalyon gibi bir adam. Bir tarafı ilgili bir baba, düşünceli bir sevgili ama diğer tarafı... Ümit verip tak diye tokadı yapıştıran cinsten. İki güldürüyor sonra bir bakıyorsun o güldürdüğü kadın hakkında neler düşünüyor. Sanırım en çok sevdiğim yanı babalığı idi.
Oğlu Poyraz tatlı, babacı, biraz şımarık ve yaşadığı eksiklikten ötürü daha canlı canlı görmediği Feyza'ya düşkün bir çocuk. Okurken gulmemde payı var. :)
Yukarıdaki değindiğim bazı noktalar haricinde kitapta çok hızlı ilerleyen hususlar vardı ki bu benim çok da hoşuma gitmedi. Bunun haricinde çekişmelerini biraz daha okumak güzel olabilirdi.
Kitapta alenen veya inceden verilen mesajlar oldukça hoşuma gitti.
Aralarındaki çekim, Merthan'ın kurduğu bazı cümleler ise üf!
Kitabın içinden çıkan etiketler de gayet hoş ve anlamlı. Ayraç da güzeldi ama sanki kahveli başka bir desen vs. olabilirdi.
Spoilersız (sürprizbozan içermeyen) inceleme
İthaki yayınlarının basımında Pierre BOULLE'in güçlü kalemiyle harika bir eser. Kitabı askerlik görevimi yaparken okuma fırsatım oldu ve aldığıma okuduğuma oldukça memnunum. Kitabımız uzayda yol alan bir gemi ve mürettebatının uzay boşluğunda süzülen bir şişe içerisinde buldukları sayfalarca hikayeyi okumalarıyla başlar. Size daha fazlasını anlatmayacağım ama kitabı okuduğunuzda şok üstüne şok olacaksınız. Yani bir yerde üf harika bitiyor dediğiniz anda tekrar ve tekrar sizi şaşırtıyor kitap. Özellikle çok uzun olmayışı yeni okurlara ya da uzun okuyamayanlara fazlasıyla uygun. Kitapsız kalmayın iyi okumalar.
Sanırım en az sevdiğim Frida Mcfadden kitabıydı. Belki biraz spoili yorum olabilir o yüzden bundan sonrasını dikkatli okuyun.
Öncelikle kurgu güzel ama karakterler çok salaktı. Sidney gözünün önündekileri görmedi görmek istemedi, zaten kitabın sonuna kadar da sırf bitsin diye okudum ve inanın sonu da çok saçma ve üstün körü geçilmişti. Baş karakterimiz katili bulmak yerine sevgili sevgili dolaştığı için, hiç sevmedim kitabı. Okunabilir evet ama bence çok zayıf bir işleniş olmuş. Ayrıca sürekli kan, kan, kan. Üf bir noktada anladık yeter dedim. Çok boş vaktiniz varsa okuyun başka türlü önermem.
Reklam
Reklam