babam olsa cidden bu kadar dusmezdim ama dustugum zaman gormus olmasini da istemezdim.. (yani stonks?)
iyi, surekli olarak bunlari dusunuyorum.
buyu diyorum kendime cunku buyudum ama buyumemis gibiyim de. guzel bir kiz oldum, o beni en son gordugunde cirkindim. guzel bir okulda cok iyi ortalamam var onur ogrencisiyim, hicbir onemi olmayan ego savaslarim bunlar ve bu sene mezun oluyorum sonunda. iki senedir cok buyuk bir sirkette calisiyorum her gun mobbinge maruz kalarak ama adi var ya hani, bir kere ben X yerinde yazilimciyim diyince linkedine uff aman aman.. akademik validasyon degil bence, kendi kendine teshis koymak gibi bir sey bu. neden yapiyorum.
her neyse. ameliyat oldum. 3 hafta antibiotik kullandim. bak hele hele Allahin hollandasinda her yigidin harci degildir doktora antibiotik yazdirtmak,, ama ben basardim gencolar. 4. haftanin sonunda ise corona oldum. kimse de inanmadi sirkette korona olduguma.. zaten ameliyattan ciktiktan sonra da sirkete gitmistim hicbir sey olmamis gibi. korkunclar, yaslilar ve cepleri para dolu, kisaca onlara gore degilim. bir sevgilim oldu. ilginc bir usak, karadenizli, burnunu yaptirtmak istiyormus - hepimiz istiyoruz chinaski siraya gec. rezalet komik cunku hollandada karadenizli mi buldun sakasina guluyoruz.
ilk sanal olmayan sevgilim, iki otistik birbirini bulmus gibi.. ama ben ona cicek almayi ogrettigi icin mutlu olan otistigim.. kotu biri degil, ama beni anlamiyor, onu duygusal olarak gelistirme sorumlulugum mu var, hayir ama, ama gelisiyor iste potansiyali var yani.
bir erkek nasil buyur? peki bir kiz nasil buyur? bak ikisini de bilmiyorum. o da bilmiyor,,, ama evlenmek istiyormus. o zaman buyuyecegiz diyince suratini asiyor.
benim 2 gune parallel programming sinavim var. linux kurdum catir catir kod yazdim oglum aloo naber.