Ulaş ibrahim Bilgin
@ulasibrahimbilgin
Kitap okuyan, okumadığı anlarda da kafasının içinde karakterlerle yaşayan, don kişota özenen, lakabı Sabahattin olan, Neşet dinleyen biri…
Şu anda okuduğu kitaplar
"Herkesin bildiği bir şeyi burada anmak yerinde olur:
Kültürlü ailelerin çocukları büyürken, ciddi bir çelişki çıkar ortaya; anlatmak istediğim şey şu, ebeveynler ve öğretmenler çocukları ölçülü, anlayışlı, akıllı davranmaları, terbiyesizlik ya da kendini beğenmişlik yüzünden kimseye kötülük etmemeleri, gelişme eğilimindeki nefret dolu duygularını bastırmaları yolunda uyarırlar ve yönlendirirler; oysa küçük yaştaki çocuklar böyle bir eğitimden geçerken, eleştirilen ve kendilerine kesinlikle yasaklanan şeylere başkaları tarafından maruz kalıyorlar. Bu yüzden zavallı varlıklar doğal yaşam koşulları ve uygarlık arasında çaresizce çıkmaza giriyorlar ve karakterlerine göre, bir süre kendilerini tutsalar bile, ya sinsi ya da şiddetle parlayan insanlar oluyorlar."
Reklam
Yaşam mezara kadar taşınan sonra da fırlatılıp atılan bir yüktü. Yaşam bir Gözyaşı Vadisi'ydi. Yaşam bir ölüm öncesi deneyimiydi; bir ön-ölüm.
Annem bana kızdığında, yani sıkça, şöyle derdi: "Şeytan bizi yanlış beşiğe götürdü."
"Çöp tenekeleri mi?"
"Eğer bir yer zengin mi yoksa fakir mi öğrenmek istersen çöp tenekelerine bakarsın. Eğer ortalıkta da ne çöp ne de çöp tenekesi varsa orası çok zengindir. Eğer çöp yok sadece tenekesi varsa zengindir. Eğer çöp tenekeleri yanında çöp de varsa ne zengin ne fakirdir, turistiktir. Eğer çöp varsa ama çöp tenekesi yoksa, fakirdir. Eğer insanlar çöplerin ara- sında yaşıyorlarsa çok çok fakirdir. Burası zengin bir yer."
"Elbette, burası İsviçre."
Gerçek neydi ? Başımdan geçenler mi, yoksa hayal ettiklerim mi ?
Reklam