Kelimelerle ancak belli bir yere kadar gidebiliriz: Bunun ötesindeki şeyler kelimelere dökülemez çünkü kelime nesnenin kendisi değildir. Şu ana kadar olan kısmı tasvir edebilir, açıklayabiliriz ama hiçbir kelime veya açıklama kapıyı açamaz. Kapıyı açacak olan her gün farkında olmak ve dikkat etmektir; nasıl konuştuğumuzun, ne dediğimizin, nasıl yürüdüğümüzün, ne düşündüğümüzün farkında olmak.
Biz ikinci el insanlarız. Hayatımızı bize anlatılanlarla devam ettirdik; ya heveslerimizin ve eğilimlerimizin gösterdiği yönde gittik ya da olaylar ve çevre tarafından dayatılanları kabul etmek zorunda bırakıldık. Binbir çeşit tesirin ürününüz ve içimizde yeni bir şey yok, kendi başımıza keşfettiğimiz hiçbir şey yok; özgün, bozulmamış, lekesiz herhangi bir şey.
İçinin rahatlaması çözüme ulaşmak demek değildir. Anlaşılmaz ve boğucu hissettiğinde o ruh haline göğüs gerip sürekli düşünmeye devam etmen gereken zamanlar da vardır.