Demek hayat böyle iki adım ilerisi bile görülmeyen sisli ve yalpalı bir denizdi.Tesadüflerin oyuncağı olacak olduktan sonra ne diye bir irademiz vardı?Kullanamadıktan sonra göğsümüzü dolduran hisler ve kafamızda kımıldayan düşünceler neye yarardı ?Yaşayışımıza ve etrafımıza şekil vermek arzusuyla dünyaya gelmekten ise hayatın ve muhitin verdiği şekli kolayca alacak kadar boş ve yumuşak olmak daha rahat,daha makul değil miydi ?
(Spoiler) Yazarın okuduğum ilk romanı bugün başladım ve bitirdim ( Bitirmek zorunda kaldım desem daha doğru olur. Zira; bitirmeseydim bir daha elime alamazdım) Kitap akıcı değildi okumakta zorlandım. Konuyu sevdim aslında ama konu tam olarak bir yere bağlanmadı , hava da kaldı.
Başkalarının takdirini almak için doğrunun dışına çıkmamalı ( nabza göre şerbet vermemeli!!!) , her zaman en iyisini yapma gayretini göstermeli, En iyisi benim dememeli! Ki sonunda bunun pişmanlığını yaşamayasın.
DüşüşAlbert Camus · Can Yayınları · 201919,2bin okunma