Ben, sefil arzularımın kamburuyla
rezil hazzı Venüs’ün avuçlarında sana uzatırken;
sen, beş para etmez aklının paslı namlusundan
tek kelime sıktın:
“Git, Uma.”
...
Ve şehir kendi tanrısına secde ederken,
bakire yeşilliğin teninde toplu talan ayinleri sürüyordu.
Siz — naylondan ahlakınıza sarılmış insanlar —
parsel parsel cennet sattınız,
çürümüş nefeslerinize alıcı arayan bir kalabalığa.
NiÇe
Reklam
30 yaşından büyük okurlara ufak bir soruHayata Dair
Şuan 18 im sürekli geleceğin kaygısını yaşıyorum bu çok kötü bir duygu ve sık sık düşündüğüm konulardan biri değişim. Büyüdükçe insanların düşünceleri değişir diye düşünüyorum ve heyecan denilen kavramın azaldığını düşünüyorum bu yüzden bu yaşlarımı(daha doğrusu 30 uma kadar)çok mutlu çok iyi geçirmeye dolu dolu geçirmek istiyorum sanki 30 umdan sonrasında hayat zevkini kaybedecekmiş gibi hissediyorum biraz düşüncelerinizi paylaşırsanız sevinirim boş yeremi kaygılanıyorum
Reklam
Reklam