Gün ayıyor kuşlar cıvıldaşıyor gökyüzü matemli kızgınlığıyla yeniden doğuyor… Ve umutlar yeniden yeşeriyor…
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Dün BİM’den dönerken öyle bir şeye denk geldim ki hâlâ etkisinden çıkamıyorum. Yolda yürürken yaşlı bir teyzeye yardım eden birini gördüm. Ne olduğunu anlamak için yanlarına gittiğimde, 25-27 yaşlarında tahminimce, gayet yakışıklı bir gençle karşılaştım. Ancak beni asıl etkileyen onun yakışıklılığı değil, kalbinin güzelliği oldu.
Meğer kadın yolda yürürken güneş çarpmış; genç yani adam da hemen yanına koşup ona su vermiş, onunla ilgilenmiş. Bir yandan da teyzeye hafifçe sitem ederek, "Senin oğulların yok mu teyzem? Niye bu sıcakta bu ağır eşyaları sen taşıyorsun?" diyordu. Teyze, "Var ama beni pek önemsemiyorlar..." deyince genç o kadar üzüldü ki yüzündeki o samimi hüznü resmen gördüm. Onun bu merhameti ve o ince düşüncesi beni o kadar etkiledi ki öylece bakakaldım.
Tam o sırada o da kafasını kaldırdı ve göz göze geldik. Doğrudan gözlerimin içine baktı! Ben de o anki panikle hemen gözlerimi kaçırıp hızlıca oradan uzaklaştım. Ama dünden beri durup dururken aklıma sürekli o genç geliyor, onu bir türlü aklımdan çıkaramıyorum.
