Umutkan Bir Saadet
@umutkan1i
Her şey ben yaşarken oldu.
Şu anda okuduğu kitaplar
"ve bence hepimizin tek derdi bu Profesör, bu dünyada yalnızız;çok yalnızız. "
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
"Bir insan kendini Napolyon sanıp bundan da mutluluk duyabiliyorsa, onu sözde tedavi edip mutsuz kılmak doğru mu? "
"Sırf çoğunluğun normallik anlayışına ters düşüyor diye birine deli yaftası yapıştırıp onu bir tımarhameye kilitlemek insanlık dışı değil mi?"
"Neden insanları değiştirmektense, insanlara dünyayı değiştirecek gücü vermeyi denemiyorsunuz?"
"Ya deliler haklıysa!"
"Bana normalin tanımını yapabilir misiniz?"
Konuşmak, anlaşılamamanın alametidir. Yoksa insan, neden sürekli konuştuklarını açıklamak derdinde olsun ve "yani" kelimesine tutunsun!
Göklerin merhamet dolu olduğuna inanıyorum. Bizse, umacı korkusuyla yorgan altına kaçan çocuk gibi, nefsimizin beton çatısını tepemize çekmiş, YAŞAMAYI ÖLDÜRÜYORUZ! Yağmurun yalnız suyunu toplayabiliyoruz, ruhundan uzağız! Halbuki ne güzel isim koymuşlar ona: RAHMET.
Hepimiz birbirimizi affetmeliyiz. Dağları kaydıran bir zelzele olurken, birbirine sarılmış çocukların hâline dönmeli değil miyiz? Nedir bu zelzele arasında birbirimizin saçını yolduğumuz, ciğerini söktüğümüz?
Kalplerinizi değiştirin! Size hakikat gibi görünen şeylerin değiştiğini görürsünüz.
-Kalp değişir miymiş istenince?
Dünyanın en sert ve en yumuşak madeni kalp... Ateşini bulsun; hemen değişir.