Onunla insan içine çıkıyordu çıkmasına ama istekli değildi; bir gün hepimizin içine yerleşen ve bizi bir daha terk etmeyen o sonsuz atalet onu çoktan kuşatmıştı.
"Bu akşam, ay ışığıyla aydınlanmış kızıl yarların altında yürürken, Tanrı'nın burada somutlaşmasını, böyle bir temaya uyan bütün anıştırmalı imgeleriyle onu çizmenin ne büyük bir şiir olabileceğini düşündüm. Sonra böyle bir Tanrı'nın olmadığını hatırlayarak şaşırdım birdenbire."
-Cesare Pavese
İflah olmaz devrimci kan akar damarlarımda;
Oysa dizelerim fışkırır durgun pınarlardan;
Ve yolunu yordamını kendince bilen bir insan dışında,
İyi bir insanım herhal, mecaza gerek kalmadan.