Türkan Şın
@unadonna
Kim bilirdi yaşamın en ölüm olduğunu, ölümün de en yaşam... Duymuştum bir kez, yaşayan ölülerdik biz ve bedenimiz en tabutumuz...
Hollanda’nın Dordrecht kentindeki zengin ve soylu bir tüccarın oğlu olan Cornelis van Baerle, aynı zamanda Hollanda Başbakanının kardeşi olan Cornelis de Witt’in vaftiz oğludur. Tıp eğitimini tamamladıktan sonra, 24 yaşında olduğu sırada, 1668 yılında babasını kaybeder. Babası öldükten sonra kendisine büyük bir miras kalan Cornelis, kendisini lale yetiştiriciliğine adar ve serveti sayesinde bu alanda hızla uzmanlaşır. Uzun yıllardır kendi evindeki imkanlarıyla lale yetiştirmiş ve önemli başarılar elde etmiş olan komşusu Isaac Boxtel ise, Cornelis’in bu girişiminden memnun olmamış, başta rekabet etmeye hatta komşusunun lale soğanlarını tahrip etmeye çalışmış, sonunda vazgeçip bütün gün onu penceresinden gizlice izlemeye başlamıştır.
Haarlem’deki Çiçek Üreticileri Derneği; iri, lekesiz, siyah bir lale üretene yüz bin gulden ödül vadeder. Fakat o dönemde koyu esmer renkli lale bile üretilemediği için bu yarışmayı kazanmak olası görülmez. Birçokları gibi yarışmaya katılan Cornelis, kısa sürede lalelerinin rengini koyulaştırmayı başarır ve siyah kaleye ulaşmaya yaklaşır.
1672 Ocak ayında Dordrecht'i ziyaret eden Cornelis de Witt, kardeşi Johan'ın Monsieur Louvois ile yazışmalarının bulunduğu bir zarfı vaftiz oğluna emanet eder. Pencereden evi gözetlemekte olan Isaac bu teslimata şahit olur. Isaac, yedi ay sonra Cornelis de Witt'in tutuklandığını öğrenince komşusunu ihbar eder. Ertesi gün, Hollanda Başbakanı Johan de Witt ve kardeşi Cornelis de Witt 20 Ağustos 1672 tarihinde Lahey’de linç edilerek öldürülür. Cornelis de Witt’in bu olaydan kısa süre önce yazdığı ve mektupların açılmadan yakılmasını söyleyen uyarı notu aynı gün Cornelis van Baerle'ye ulaşır, ama notu alır almaz evi askerler tarafından basılan Cornelis van Baerle tutuklanır ve yargılanmak üzere Lahey'e
Türkan Şın
Herkes kitabın kendi üzerindeki etkisini, düşündüklerini anlatırken kitabın özetini anlatan koca yürekli Erdi Çetin beyefendi, kaleminize sağlık.
Reklam
"Yazdığı her kitabı okurum dediğiniz" yazar kim Değerli Dostlar ? 📖🙂🕊️☕
Türkan Şın
Bu aralar Freida Mcfadlen (umarım doğru yazmışımdır, hizmetçi serisinin yazarı) kitabını yeni çıkanlarda gördüğüm anda konusuna bile bakmadan alıyorum.
Önce filmini izlediğimden filmde merak ettiğim kısımları öğrenmek ve neyin nasıl uyarlandığını görmek için okudum ben. Sosyal medyadaki bir paylaşımda filmin sevilmesinin temel sebebi karakterlerin betimlemelere görünüş olarak uyması diye yazılmıştı ama bayağı farklılar. Nick'in buz mavisi gözleri, Noah'ın kızıl kahve saçları ve kehribar gözleri var kitapta, dikkatimi çekti bu. Bir de filmde çok popüler bir sahne var, 60 - 20 sahnesi. O kısmı izleyince "Bunu nasıl yazmış yazar acaba kitapta?" diye düşünmüştüm: kitapta öyle bir sahne yok. Ama izlemek keyifliydi benim için.
Film kısmını bitireyim, ne de olsa kitap hakkında yazmam gerek ama ikisini karşılaştırmadan duramadım. Bu tarzdaki Wattpad kitaplarını okumadığım için hoşuma gitmedi, bahsettiğim tarz da karakterlerin birbirlerine karşı yalnızca cinsel çekim hissetmesi ve dev aşkın böyle başlaması. Bir Nick diyor "Of Noah'ın pembe dudakları..." bir Noah diyor "Of Nick'in uzun kirpikleri..." Bir aşk hikayesi yazılıyorsa bunun önce karakterlerin kişiliğiyle ilgili olmasını tercih ederim, sürekli vücutlarından bahsedilmesiyle değil. Ama yazar böyle düşünebilecek okurlarını unutmamış, araya bazı kişilik yorumları da eklemiş! Bakınız Nick Noah için her defasında ne diyor: "Hayatımda onun kadar farklı bir kızla tanışmamıştım, ne yapacağını asla tahmin edemiyordum. Noah çok sıra dışı." Sürekli söylüyor bunu da. Noah da Nick'le her yakınlaşmasında "Bu çok yanlış, birbirimizden uzak durmalıyız." diyor ve bu uzaklaşıp yakınlaşma art arda on bölüm falan devam etti ve baydı. Uzak dur, yakınlaş; uzak dur, yakınlaş.
Tuhaf bulduğum bir şey var: Noah o kadar mektup almasına rağmen annesine tek kelime etmedi. Hoş, annesi de 16 yaşındaki kızını bırakıp gezdi tozdu. İnsan bir sorar çocuğum nasılsın iyi misin, bir derdin var mı, paran
Türkan Şın isimli okura yanıt verildi
Türkan Şın
Melinoe Evet haklısınız. Kitap zaten yazım yanlışları (çevirisi), mantık hataları ve klişelerle dolu. En başta neden birbirlerinden nefret ettiklerini bile anlamadım ben, ikisi birbirine çok zıt ve toksikler, mantıken asla birlikte olmamaları gerekiyor ama aşka ta (özellikle o yaşlarda) pek mantık dinlemiyor. O yüzden ana temayı görmezden gelip satır aralarını görmeye çalıştım ben. Keyifliydi yalan yok. Zaten bu tarz kitaplar sizin de dediğiniz gibi genelde bu şekilde ilerliyor, bilerek okuyunca sorun kalmıyor.Önce filmini izlediğimden filmde merak ettiğim kısımları öğrenmek ve neyin nasıl uyarlandığını görmek için okudum ben. Sosyal medyadaki bir paylaşımda filmin sevilmesinin temel sebebi karakterlerin betimlemelere görünüş olarak uyması diye yazılmıştı ama bayağı farklılar. Nick'in buz mavisi gözleri, Noah'ın kızıl kahve saçları ve kehribar gözleri var kitapta, dikkatimi çekti bu. Bir de filmde çok popüler bir sahne var, 60 - 20 sahnesi. O kısmı izleyince "Bunu nasıl yazmış yazar acaba kitapta?" diye düşünmüştüm: kitapta öyle bir sahne yok. Ama izlemek keyifliydi benim için.
Film kısmını bitireyim, ne de olsa kitap hakkında yazmam gerek ama ikisini karşılaştırmadan duramadım. Bu tarzdaki Wattpad kitaplarını okumadığım için hoşuma gitmedi, bahsettiğim tarz da karakterlerin birbirlerine karşı yalnızca cinsel çekim hissetmesi ve dev aşkın böyle başlaması. Bir Nick diyor "Of Noah'ın pembe dudakları..." bir Noah diyor "Of Nick'in uzun kirpikleri..." Bir aşk hikayesi yazılıyorsa bunun önce karakterlerin kişiliğiyle ilgili olmasını tercih ederim, sürekli vücutlarından bahsedilmesiyle değil. Ama yazar böyle düşünebilecek okurlarını unutmamış, araya bazı kişilik yorumları da eklemiş! Bakınız Nick Noah için her defasında ne diyor: "Hayatımda onun kadar farklı bir kızla tanışmamıştım, ne yapacağını asla tahmin edemiyordum. Noah çok sıra dışı." Sürekli söylüyor bunu da. Noah da Nick'le her yakınlaşmasında "Bu çok yanlış, birbirimizden uzak durmalıyız." diyor ve bu uzaklaşıp yakınlaşma art arda on bölüm falan devam etti ve baydı. Uzak dur, yakınlaş; uzak dur, yakınlaş.
Tuhaf bulduğum bir şey var: Noah o kadar mektup almasına rağmen annesine tek kelime etmedi. Hoş, annesi de 16 yaşındaki kızını bırakıp gezdi tozdu. İnsan bir sorar çocuğum nasılsın iyi misin, bir derdin var mı, paran
Türkan Şın
İncelemenizi çok beğendim özellikle Rafaella kısmını. Bu aklıma Hush Hush serisini getirdi. Orada da kızın annesi sürekli evde olmuyordu. Okurken içimden sürekli "böyle evde ve ailede ask yaşamak yakınlaşmak kolay gel burada yasa bakalım" diyordum. 17 yaşında çocukların arabası var, gecenin bir yarısı atlayıp gidiyorlar, aileleri sürekli bunları yalnız bırakıyor bunlar yakınlaşıyor gel burada yap bakalım kolaysa 😂 bu seride de hep bunu dedim, ulu orta yakınlaşmalar kaçıp kaçıp gitmeler falan ohh ne güzel dünya. Tüm evren bunları yakınlaştırmak için işbirliği yapıyor sanki.