Hem var olan her şeyden hem de var olmayan her şeyden ölünür. Ondan sonra, her türlü yaşanmışlık hiçliğe bir sıçrayış oluverir. Hatta tüm deneyimleri katetmeksizin, temel deneyimleri götürmek yerli olur. Yalnızlıktan, umutsuzluktan ya da aşktan öldüğümüzü duyumsadığımızda, öteki duygular bu iç karartıcı kafileyi daha da uzatır yalnızca. Böyle baş dönmelerinden sonra yaşamanın artık elden gelmediği duygusu aynı zamanda bütünüyle içsel bir erimenin sonucudur.