Kim hatırlar, kim unutmaz! İşte asıl mesele bu.Alıntı
Hayat, varlık ile yokluk arasında ince bir çizgiden ibarettir aslında. Bir varmış, bir olmuş oluveririz günün birinde... Bizi tanıyanlar, tanımayanlara anlatırlar ahşap çerçevedeki gülümseyen fotoğrafınıza bakarak...
AYYILDIZUZMANDERGİSİ
Olacağına eminim çünkü ben insanlardan değil, Allah'tan istedim. O’nun hazinesi bitmez, kapısı hiç kapanmaz.
Kullar unutur, O unutmaz; kullar gücendirir, O mahcup etmez, isteyene istediğini verir.
Vakti gelince, en güzel şekliyle nasip eder.
___ /Güven Taşdemir
Reklam
çok yorunumAlıntı
ankara garında 6 sene sonunda gelen vedalaşma zamanında yazılmıştı =)
bir cem adrian şarkısı anıları depreştirdi =)
çok yorunum
çocuk,
önce gözlerinden indir bu şehrin kirini,
sana ait olmayan ne varsa bırak kapı diplerinde,
kim seni eksilttiyse adını da onunla beraber unut,
bir akşam vakti, kimse fark etmeden,
ceplerinde kırılmış bir gökyüzüyle çık sokaklara.
ağlama bu defa,
ağlamak da bazen onların istediği son şeydir,
sen susarak da gidebilirsin,
dişlerini sıkarak, ellerini yumruk yapmadan,
içindeki o eski yangını kimseye göstermeden,
yalnızlığını bir bavul gibi taşımaktan vazgeçerek.
Bakma arkana,
arkanda kalanların çoğu zaten seni hiç görmedi,
seni ancak düşerken tanıdılar,
ancak sustuğunda sevdiler,
ancak kaybolduğunda adını usulca söylediler.
çocuk,
bu kentin pencereleri yalancı,
ışıkları merhametsiz,
sabahları bile gece kokuyor burada,
her kaldırım bir yenilgiyi saklıyor altında,
Vaktin Rızası
Öyle bir takdir ki zaman,
Herkes nasibine yetişir de,
Sen huzurda kendine kaldığında anlarsın:
"Geç kalmak" diye bir şey yok aslında.
Sadece Rabb'inin senin için dilediği o vuslat anını beklemişsindir.
Herkese rızkını yetiştiren Zaman’ın Sahibi,
Seni de unutmaz.
Bilirsin ki her ağacın meyvesi kendi mevsiminde olgunlaşır,
En güzel mükâfat, sabırla demlenen kulundur.
Kendine geç kaldığını sandığın her lahza,
Aslında seni sana hazırlayan bir imtihan provasıdır.
Dünya telaşında koştururken öğrendiğin her sabır,
Her teslimiyet, her gözyaşı; ahiret azığına birikiyor.
Ve bir gün durup aşkla secdeye vardığında, içi boş bir nefis değil,
Hakk’ın inayetiyle olgunlaşmış bir gönül ile baş başa kalırsın.
Zaman kimseye haksızlık etmez; kader adaletle hükmeder.
Önce başka hikâyelerin içinde bir misafir,
Sonra kendi hakikat sahnenin hakiki güneşi olursun.
Ve perde, senin ruhun o muhteşem sahneye hazır olduğunda açılır.
Yani geç kalmadın;
Sen, tam da olman gereken zamanda, O Ebedî Sevgili’nin seni beklediği o mübarek ânda kendine imanla geldin, aşkla vuslata erdin.
___ /Güven Taşdemir
Seninde özlediğin biri var mı hani durduk yere aklıan düşen içini sızlatan biri benim var ne arıyorum ne yazabiliyorum ama içimde hala onunla konuşuyorum insan unutmaz aslında sadece yokluğuna alışır yokluğunu taşır ama kalp kalp alışamaz...
Reklam
Reklam