“Çocuğunun kusurlarını kimsenin yanında açığa vurma; sana en yakın olanların yanında bile. İnsanlar unutmaz.
O büyüse, değişse ve olgunlaşsa bile, onu hep senin anlattığın o kusurla hatırlarlar. Kusuru örtmek edeptir, haysiyeti korumak ise terbiyedir.”
Kimsenin yaptığının yanına kâr kalacak sanma. İnsan bazen susar, içine atar, uzaklaşır ama ilahi adalet unutmaz. Şunu da unutmayın; vakti gelince herkes, kendi ektiğinin gölgesinde oturur.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Derler ki tanrıların en eski çağlarında, kalbi bir kez kırılıp da tekrar atan insanlara zambak fısıldanırmış. Zambak, her çiçekten farklıymış çünkü onu sevmek kolay değilmiş. Ne gül gibi cilveli, ne papatya gibi çocukmuş. Zambak, suskunmuş. Gururlu, mesafeli, zarif ama aynı zamanda karanlık.
Zambak seven insanlar da böyleymiş. Sıradan aşklara yüz çeviren, sevdiğinde dibine kadar inen, sevdikçe kendinden vazgeçen... Onlar için aşk bir oyun değil, bir ibadetmiş. Kalplerinde hafiflik değil, yangın taşırmışlar. Sevilmekten çok, yakılmak istermişler.
Zambak seven biri sana gözlerinin ucuyla bile bakıyorsa, bil ki o an her şeyi düşünmüştür: Seni, geçmişini, en sevmediğin yönünü bile sevip sevemeyeceğini... Çünkü onlar severse bir ömür susar, ama bir daha da unutmaz.
Bu yüzden zambak sevenlere dikkat et derler - onlar sıradan bir gülüşe değil, içini paramparça eden suskunluğa aşık olur.
“Kırılan kalbin ahını duyan bir adalet vardır; kimsenin bilmediği acıları da, sessizce edilen duaları da içine akıttığın gözyaşlarını da unutmaz.”
-Meleklerde YanılırmışŞiir
Unutma, bu kalp ayrılsak da unutmaz seni,
Yollar ayrılmış olsa da aynı yerdeyim, haberin olsun.
Sen benden gitmiş olsan da hep var olacaksın,
Begonviller solsa da bu yolda var bir nasip...
Lakin pek de hoş değil, yine de çaresi bulunur,
Her kahve telvesi, her fal insanı yanıltır.
Ayrılık çıkmış işte kader yolumuzda,
Sen beni aklından silsen de hep yüreğimdesin...
Melekler de yanılırmış, sen de yanılttın,
Kaç kadeh daha nilüferlerle soldu?
Sen orada şimdi çareler çaresinde,
Ben burada, nasiple yok arası yokluğundayım...
-turna
22.06.2026
Çocuğunun kusurlarını kimsenin yanında açığa vurma; sana en yakın olanların yanında bile. İnsanlar unutmaz. O büyüse, değişse ve olgunlaşsa bile, onu hep senin anlattığın o kusurla hatırlarlar. Kusuru örtmek edeptir, haysiyeti korumak ise terbiyedir.