Ûs
@user_007
"Ben, kendimden başka kimseye acımıyorum artık." - 
Albert Camus
Albert Camus
"Vladimir İlyiç'le birlikte, 
Lev Tolstoy'un bir yerde kullandığı bir benzetmeyi hatırladık. Biri, yolda yürürken, ilerde çömelmiş bir adamın garip bir şekilde kollarını salladığını görmüş ve delinin biri diye düşünmüş; ama yaklaşınca, bunun kaldırım taşında bıçağını bileyen bir adam olduğunu anlamış. Kuramsal tartışmalarda da aynı şey olur. Dışardan bakıldığında, zaman kaybetmekten başka bir işe yaramadığı sanılır, ama işin içine derinlemesine girildiğinde ne kadar önemli olduğu görülür. Program konusunda da böyle oldu."
Lev Tolstoy'un bir yerde kullandığı bir benzetmeyi hatırladık. Biri, yolda yürürken, ilerde çömelmiş bir adamın garip bir şekilde kollarını salladığını görmüş ve delinin biri diye düşünmüş; ama yaklaşınca, bunun kaldırım taşında bıçağını bileyen bir adam olduğunu anlamış. Kuramsal tartışmalarda da aynı şey olur. Dışardan bakıldığında, zaman kaybetmekten başka bir işe yaramadığı sanılır, ama işin içine derinlemesine girildiğinde ne kadar önemli olduğu görülür. Program konusunda da böyle oldu."Odak Yayınevi - VI. Bölüm - İkinci Kongre (Temmuz - Ağustos 1903)
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
"Vladimir İlyiç, böyle bir kongreye nasıl özlem duymuştu! Yaşadığı sürece, her zaman Parti Kongrelerine son derece önem vermiştir. Parti kongresini, bütün kişisel şeylerin bir yana bırakıldığı, hiçbir şeyin gizlenmediği ve herşeyin açıkça ortaya konduğu en yüksek bir otorite sayardı. Parti kongrelerine hazırlanırken büyük çaba harcar ve yapacağı konuşmalara özel bir titizlik gösterirdi. Plehanov da, Vladimir İlyiç kadar arzuyla kongreyi bekliyordu. Kongrenin açılışını o yaptı."
Odak Yayınevi - VI. Bölüm - İkinci Kongre (Temmuz - Ağustos 1903)
"Londra'dayken Vladimir İlyiç’in sinirlerini yormayan, daha doğrusu ona mutluluk veren bir uğraş, "
Kır Yoksullarına" adlı kitapçığı yazmak oldu. 1902 yılındaki köylü ayaklanmaları, köylüler için bir kitapçığın zorunlu olduğu konusunda onu esinlendirdi. Bu kitapçık, işçilerin partisinin neyin peşinde olduğunu ve yoksul köylülerin işçilerle neden birlik olmaları gerektiğini açıklıyordu. Bu, Vladimir İlyiç'in köylülere seslendiği ilk kitapçıktı."
Kır Yoksullarına" adlı kitapçığı yazmak oldu. 1902 yılındaki köylü ayaklanmaları, köylüler için bir kitapçığın zorunlu olduğu konusunda onu esinlendirdi. Bu kitapçık, işçilerin partisinin neyin peşinde olduğunu ve yoksul köylülerin işçilerle neden birlik olmaları gerektiğini açıklıyordu. Bu, Vladimir İlyiç'in köylülere seslendiği ilk kitapçıktı."Sayfa 102 - Odak Yayınevi - IV. Bölüm - Londra'daki Yaşam (1902-1903)
Ekim başında, Sibirya'dan kaçmış bulunan 
Lev Troçki Londraya geldi. O zamanlar kendini Iskracı kabul ederdi. Vladimir İIyiç onu yakından inceledi ve Rusya'daki çalışmalara ilişkin izlenimleri konusunda pek çok sorular sordu. Troçki Rusya'ya geri çağrılıyordu, fakat Vladimir Ilyiç, onun birşeyler öğrenmek ve Iskra'nın çalışmalarına yardımcı olmak üzere yurt dışında kalmasını istedi. Troçki, Paris'e yerleşti.
Lev Troçki Londraya geldi. O zamanlar kendini Iskracı kabul ederdi. Vladimir İIyiç onu yakından inceledi ve Rusya'daki çalışmalara ilişkin izlenimleri konusunda pek çok sorular sordu. Troçki Rusya'ya geri çağrılıyordu, fakat Vladimir Ilyiç, onun birşeyler öğrenmek ve Iskra'nın çalışmalarına yardımcı olmak üzere yurt dışında kalmasını istedi. Troçki, Paris'e yerleşti.Odak Yayınevi - IV. Bölüm - Londra'daki Yaşam (1902-1903)
Bakü ve Tiflis'te sosyalist devrim için çalışıyorlardı.
"Bakü'da Iskra için çalışan bir matbaa vardı. Çalışma tam bir gizlilik içinde yürütülüyordu. Yenukidze kardeşler orada çalışıyorlardı ve Krasin (At) matbaanın yöneticisiydi. Matbaanın adı Nina’ydı. Daha sonra Novgorod’da —biz Akulina derdik— bir matba işletme girişimi yapıldı fakat kısa sürede kapatıldı. Kişinev'de. Akim (Leon Goldman) tarafından işletilen eski matbaa, o zamana kadar zaten kapanmıştı."
Odak Yayınevi - IV. Bölüm - Londra'daki Yaşam (1902-1903)