İnsana Tutulan Acımasız Bir Ayna
Bu kitap bir roman değil, bir felsefe metni de değil; ikisinin arasında, şiirsel bir manifesto gibi duruyor. Friedrich Nietzsche, Zerdüşt karakteri üzerinden insanın kendini aşma yolculuğunu anlatırken okuru sürekli sorgulamaya zorluyor. Bu yönüyle beni sarıp sarmaladı.
Kitapta geçen “üstinsan”, “güç istenci” ve “değerlerin yeniden yaratılması” gibi kavramlar ilk okumada karmaşık gelebilir. Ancak asıl amaç hazır cevaplar vermek değil, okuyucunun kendi cevaplarını aramasını sağlamaktır.
Zerdüşt’ün dağdan inip insanlara seslenmesi, aslında insanın kendi içindeki korkularla, alışkanlıklarla ve toplumsal kabullerle hesaplaşmasının sembolüdür. Bu nedenle kitap, okundukça değil; üzerine düşünüldükçe derinleşir.
Bazı bölümleri ağır ve tekrar eden bir yapıya sahip olsa da, satır aralarında insanın özgürlüğüne, yalnızlığına ve kendini gerçekleştirme çabasına dair güçlü tespitler bulunur. Her okuyucu aynı kitabı okumaz; çünkü herkes kendi Zerdüşt’üyle karşılaşır.
Benim için bu eser, cevaplardan çok sorular bırakan, bitirdikten sonra da zihinde yaşamaya devam eden kitaplardan biri oldu.
Keyifli okumalar.
Puan vermedi·88 syf.·
2026 426. kitabı
‘ öyle ki, düşünce göğün surlarını aşar ve açığa çıkmış olanı bilmekle yetinmez.”
seneca
Nietzsche Kimdir?
modern felsefe, din ve kültür eleştirisi alanlarında çığır açan etkili bir Alman filozof, filolog, şair ve bestecidir. Geleneksel ahlakı reddetmesi, "Üstinsan" kavramı ve "Tanrı öldü" tespitiyle tanınır..
Temel Felsefi Görüşleri:"Tanrı Öldü": Geleneksel Hristiyan değerlerinin modern toplumda inandırıcılığını yitirdiğini ve manevi bir boşluğun doğduğunu ifade eder.
filozofun Batı ahlakına, Hristiyanlığa ve geleneksel putlara karşı giriştiği en sert ve vurucu hesaplaşmadır. "Çekiçle Felsefe Yapmak" alt başlığını taşıyan bu kitap, kökleşmiş değerleri yıkmayı ve yaşamı tüm trajedisiyle olumlamayı amaçlar.
Alacakaranlık Filozofu Niestchze ın Temel FelsefesiNietzsche, insan doğasını bastırdığına ve zayıflığı yücelttiğine inandığı değerleri acımasızca eleştirir
Hristiyanlık ahlakı, Platonculuk ve geleneksel Batı değerleri, insanın gerçek potansiyelini kısıtlayan "putlar" olarak değerlendirilir.
Tarihsel Figürlerin Eleştirisi: Sokrates ve Kant gibi dönüm noktası sayılan filozoflar, yaşamı yadsıdıkları gerekçesiyle şiddetle eleştirilir. Buna karşılık Goethe, Dostoyevski ve Wagner gibi figürlere duyulan
hayranlık dile getirilir. Alacakaranlık Filozofu Niestchze
Acıyı ve trajediyi reddeden bir hayattansa, tüm zorluklarına rağmen yaşamın bizzat kendisinin kutsanması gerektiğini savunur
Sorunlar,sorular soruların cevaplarını burda
bulacaksınız Alacakaranlık Filozofu Niestchze
Alacakaranlık Filozofu Niestchze ın Temel FelsefesiNietzsche, insan doğasını bastırdığına ve zayıflığı yücelttiğine inandığı değerleri acımasızca eleştirir
Hristiyanlık ahlakı, Platonculuk ve geleneksel Batı değerleri, insanın gerçek potansiyelini kısıtlayan "putlar" olarak değerlendirilir.
Tarihsel Figürlerin Eleştirisi: Sokrates ve Kant gibi dönüm noktası sayılan filozoflar, yaşamı yadsıdıkları gerekçesiyle şiddetle eleştirilir. Buna karşılık Goethe, Dostoyevski ve Wagner gibi figürlere duyulan
hayranlık dile getirilir. Alacakaranlık Filozofu Niestchze
Acıyı ve trajediyi reddeden bir hayattansa, tüm zorluklarına rağmen yaşamın bizzat kendisinin kutsanması gerektiğini savunur
Sorunlar,sorular soruların cevaplarını burda
bulacaksınız Alacakaranlık Filozofu Niestchze
Reklam
"Herkes için ve hiç kimse için" alt başlığıyla bizi karşılayan bir kitap. Kapağını araladığımız an okurdan sıradan bir eylemden fazlasını talep ediyor. Friedrich Nietzsche’nin başyapıtı Böyle Söyledi Zerdüşt, bir solukta okunup rafa kaldırılacak bir kitap değildir kesinlikle. Sindirilmesi zaman alan felsefi bir senfoni gibi geldi bana.
Nietzsche’nin şiirsel, yer yer devrik ve aforizmalara yaslanan dili, 19. yüzyılın yerleşik ahlak, din ve felsefe anlayışına yöneltilmiş sarsıcı bir itiraz olarak okudum. Nietzsche, "Üstinsan" kavramıyla bizi kendi sınırlarımızı aşmaya, köhneleşmiş değerleri yıkıp yerine yenilerini inşa etmeye çağırıyor.
Size önerim, bu kitabı kendi iç sesimizi duyabileceğimiz bir sükûnetle okumanız...
Bir kuple spoi içeriyor olabilir :)
Böyle Göçtü Zerdüşt kitabının yazarı 
Farhad Kishvery, Zerdüştlük inancı ve İran mitolojisi üzerine yazdığı tarihsel ve biyografik romanlarıyla tanınan bir yazardır.
Günümüzden yaklaşık olarak 3500 ila 4000 (MÖ 2 bin yılı ortaları ile MÖ 6 yy arası) Zerdüşt tarafından kurulduğu bilinen Zerdüştlük dini ve Zerdüşt'ü yine o topraklarda doğmuş bir yazarın kaleminden okumak için 
Böyle Buyurdu Zerdüşt kitabından önce bu kitaba başlamak istedim. Evet yazarın dili sade ve bu da kitabı okumayı kolaylaştırıyor ancak ya çeviriden ya da yazarın anlatım biçiminden bölüm geçişlerinde kopukluklar hissettim.
Kitaba başlamadan önce mutlaka her kitabın arka kapağındaki yazıyı okurum. Böyle Göçtü Zerdüşt kitabının arka kapağının son kısmında da her ne kadar ülkesinde çok tartışılan bir kitap olduğu belirtilmişse de maalesef ben bu etkiyi alamadım. Zira kitaba başlarken ki beklentim felsefi diyaloglar, insanı düşünmeye ve sorgulamaya sevk edecek anlatımların olacağı düşüncesiydi fakat dümdüz, biyografi tadında anlatılmış bir kitap buldum karşımda :)
Kitabın içeriğinden biraz bahsedecek olursam da; Zerdüştlük dini gelmeden önce bölgenin insanları "Zürvan'a (İran mitolojisinde dünya yaratılmadan önce var olan tek güç, Zerdüştlüğün kutsal kitabı Avesta'da ise zaman olarak geçer) inanıyorlar ve Zürvan'ın önce dünyayı daha sonra da Ahuramazda (iyilik,ışık tanrısı) ve Ehrimeni (kötülük, karanlık tanrısı) ve en sonda da insanları, hayvanları, bitkileri yarattığına ve onlara doğum ve ölümü verdiğine inanıyorlar.
Bir gün kutsal mabetlerinde Ehrimenin yaratmış olduğu kötü ve küçük varlıklar (şeytan,iblis) olan Divlere kurban edilecek olan ineğe işkence edilerek kanının akıtılması Zerdüşt için olayların başlangıcı oluyor (tapınağa girmiyor, ayinlere katılmıyor) çünkü hiçbir canlıya kurban adı altında eziyet edilmesini istemiyor bunun1000Kitap
Böyle Göçtü Zerdüşt kitabının yazarı Farhad Kishvery, Zerdüştlük inancı ve İran mitolojisi üzerine yazdığı tarihsel ve biyografik romanlarıyla tanınan bir yazardır.
Günümüzden yaklaşık olarak 3500 ila 4000 (MÖ 2 bin yılı ortaları ile MÖ 6 yy arası) Zerdüşt tarafından kurulduğu bilinen Zerdüştlük dini ve Zerdüşt'ü yine o topraklarda doğmuş bir yazarın kaleminden okumak için Böyle Buyurdu Zerdüşt kitabından önce bu kitaba başlamak istedim. Evet yazarın dili sade ve bu da kitabı okumayı kolaylaştırıyor ancak ya çeviriden ya da yazarın anlatım biçiminden bölüm geçişlerinde kopukluklar hissettim.
Kitaba başlamadan önce mutlaka her kitabın arka kapağındaki yazıyı okurum. Böyle Göçtü Zerdüşt kitabının arka kapağının son kısmında da her ne kadar ülkesinde çok tartışılan bir kitap olduğu belirtilmişse de maalesef ben bu etkiyi alamadım. Zira kitaba başlarken ki beklentim felsefi diyaloglar, insanı düşünmeye ve sorgulamaya sevk edecek anlatımların olacağı düşüncesiydi fakat dümdüz, biyografi tadında anlatılmış bir kitap buldum karşımda :)
Kitabın içeriğinden biraz bahsedecek olursam da; Zerdüştlük dini gelmeden önce bölgenin insanları "Zürvan'a (İran mitolojisinde dünya yaratılmadan önce var olan tek güç, Zerdüştlüğün kutsal kitabı Avesta'da ise zaman olarak geçer) inanıyorlar ve Zürvan'ın önce dünyayı daha sonra da Ahuramazda (iyilik,ışık tanrısı) ve Ehrimeni (kötülük, karanlık tanrısı) ve en sonda da insanları, hayvanları, bitkileri yarattığına ve onlara doğum ve ölümü verdiğine inanıyorlar.
Bir gün kutsal mabetlerinde Ehrimenin yaratmış olduğu kötü ve küçük varlıklar (şeytan,iblis) olan Divlere kurban edilecek olan ineğe işkence edilerek kanının akıtılması Zerdüşt için olayların başlangıcı oluyor (tapınağa girmiyor, ayinlere katılmıyor) çünkü hiçbir canlıya kurban adı altında eziyet edilmesini istemiyor bunun
Nietzsche felsefesinin ve bireyciliğin son noktasına yapılan yolculuğu anlatan bu kitap, aşk gibi, genel kanının merkezinde olan bir olgunun nasıl da felsefede ve hayatımızda aslında bir alt başlık olduğunu çok marifetli bir şekilde aktarabilmiş. Kesinlikle okuması kolay veya temposu iyi ayarlanmış bir hikaye sunmayan bu eser, son kısımları ile kendi derdini ortaya oldukça cesur bir şekilde ortaya koyabilmiş. O kadar cesur ve kendi ayakları üzerinde durabilen bir mesajı var ki; eserin yazarı bile kitabın yanlış anlaşıldığını, (basit) bir bireycilik yenilgisi hikayesi anlattığını açıklamak durumunda kalmıştır. Benim fikrim, kitabın klasik arasında yer bulabilmesinin en büyük sebebidir bu yanlış anlaşılma.
'O kitaplar yazılmıştı.'
Bu gözyaşları neden,Friedrich
Bazı kitaplar bittiğinde unutulur, bazıları ise insanın içinde yaşamaya devam eder. Nietzsche Ağladığında benim için ikinci türden bir eser oldu. Romanı okurken yalnızca bir hikâyeye değil, insan ruhunun derinliklerine yapılan bir yolculuğa tanıklık ettim.
Irvin D. Yalom, felsefe ve psikolojiyi ustalıkla bir araya getirirken, Friedrich Nietzsche karakterini de yalnızlığı, kırılganlığı ve iç çatışmalarıyla son derece insani bir şekilde yansıtıyor. Kitap boyunca kimin iyileştiren, kimin iyileşmeye muhtaç olduğu sorusu giderek belirsizleşiyor.
Yalom’un sade ama etkileyici dili, okuyucuyu yaşamın anlamı, özgürlük ve yalnızlık üzerine düşünmeye davet ediyor. Kitabı bitirdiğimde geriye yalnızca güzel bir hikâye değil, uzun süre zihnimde kalacak sorular kaldı. Bu yüzden Nietzsche Ağladığında, benim için bir romandan çok, insanın kendi içine tuttuğu bir ayna oldu.
Reklam
Reklam