sümeyye üstündağ

sümeyye üstündağ
@ustundag
lisans
ankara
altındağ
24 okur puanı
Haziran 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Her zaman meşguller ama kendilerini rahatlatacak işlerle meşgul oluyorlar. Bir bankta öylece hiçbir şey yapmadan oturan bir tane büyükbaba görmedik. karaoke yapmak, komşuları ziyaret etmek ya da gateball oynamak için sürekli bir yerlere gidip geliyorlar.
Hangi tür kitapları seviyorsun? 🔎 Polisiye 💕 Romantik 🚀 Bilim Kurgu 🏰 Fantastik 📖 Klasik 🧠 Kişisel Gelişim 🏛️ Tarih 😱 Gerilim

sümeyye üstündağ

, bir kitap okudu
9/10
·208 syf.·
Beğendi
·
2019 10. kitabı
Francesc Miralles
7.5/10 · 23,9bin okunma

sümeyye üstündağ

, bir kitap okudu
Puan vermedi·55 syf.·
Beğendi
·
4 günde okudu
·
2019 9. kitabı
Halil Cibran
7.5/10 · 85,3bin okunma
8/10
·112 syf.··
Beğendi
·
2019 7. kitabı
·
5 günde okudu
·
Okunma: 10 Eylül 2019 11:29
Merhaba içimizdeki yabancılara, Toplumun kalıplarına karşı duranlara, Her şeyi olduğu gibi kabul etmeyenlere, Sorgulayanlara, İnsanların görmek istediği gibi olmayanlara ,bundan hiç gocunmayanlara Kendinden taviz vermeyenlere, İnandığı gibi yaşayanlara, Göründüğü gibi olanlara, İnsanlara yaranmaya çalışmadan açık sözlü olanlara, Korkmayanlara, Cesur olanlara... merhaba dostlar. Kitabı okumaya başladığımda benim için oldukça tuhaf hiç tanımadığım bir karakterle karşılaştım. Nam-ı değer Mersault. Adam için hiçbir şeyin önemi yoktu. Ne yediğinin, ne düşündüğünün, sevip sevmediğinin, isteyip istemediğinin, sahip olup olmadığının... bir seçeneğin ötekinden hiçbir farkı yoktu. Açlığın veya tokluğun, sevginin veya nefretin... onun için hepsi aynı sokağa çıkan farklı yollar gibiydi. Sözlerin bile bir önemi yoktu. Konuşmak yerine susmanın ya da susmak yerine konuşmanın da bir anlamı yoktu. Bu hayat bana çok yabancı -oldukça- yabancı gelmişti. Bir türlü anlayamadım bu adamın iç dünyasını. Son ana kadar benim için gerçekten bir yabancıydı; ta ki son ana kadar... O son anda hayat yine yapacağını yapmıştı. O aydınlanma anını, o hayatın artık ellerinden kayıp giderken ki çözülmesini yabancı da yaşamıştı. İçini döküp, kendisi ile yüzleşmişti. Daha önce farkına varmadığı şeyleri anlamıştı. İçimi ürperten kısmı şuydu; kendinden emindi, yaşadığı hayattan emindi, beklediği ölümden emindi. Pişman değildi, umutsuz hiç değildi. İşte o an içimde ona karşı bir hayranlık uyanmıştı. Belki kendimden hiç o kadar emin olmadığım içindi bilemiyorum. Ben sevdim yabancıyı. Onun için fark etmeyeceğini bildiğim halde :) İyi okumalar herkese :)
YabancıAlbert Camus · Can Yayınları · 2025137,2bin okunma