Ege Eğerci
@utoda
HÜ Ankara Devlet Konservatuvarı-Tiyatro
Oyuncu
Ankara
İzmir
22 okur puanı
Aralık 2021 tarihinde katıldı
Kutsal(laşamayan) Bir Yolculuk Hikâyesi.
Bir kavuşma hikayesi olarak bestelemiş Beethoven aynı isimli besteyi. Aslında ne kadar aynı yerlerde dolaşıyor Tolstoy'un eserindeki cümleler de. Karakterimiz Pozdnişev de kavuşamıyor, ulaşamıyor, en önemlisi iletişemiyor. Bu hikâye, fiziken yan yana olup ruhen çok uzaklarda birlikte olmak zorunda kalanların hikâyesi.
Öncelikle eserde çok incelikli bir "evlilik" ve "cinsellik" teması var. Kitabın başlarında Pozdnişev'in sorguladığı sorulara cevap verirken buluyorsunuz kendinizi. Haklı veya haksız demeden bir "gerçek hayat" sunuyor önümüze. Daha sonrasında gittikçe artan bir ritimle belki de son yıllarda okuyacağınız en detaylı cinayeti hayal ediyorsunuz kafanızda.
Özellikle kadın ve erkeğin toplum içindeki yerini, tırnak içinde "evin içindeki görevlerini", bireyin toplum normlarına nasıl boyun eğdiğini sorularla gözler önüne getirirken bir yandan da işlenen cinayetin gerginliği ve korkutuculuğu, bununla kalmaksızın işlenen cinayetin neredeyse her detayıyla anlatılması, okuyucunun kitabı nefes almadan okumasına sebep oluyor.
Cinselliğin insan hayatını ergenlikten itibaren nasıl etkilediğini, evlilik içindeki cinsellik ile evlilik dışı cinsellik normlarının toplumları nasıl bir dünyaya sürüklediğini gözler önüne getiriyor.
Eseri bitirdikten sonra hemen Beethoven'ın eserini açıp incelemeyi yazmaya başladım ve farklı bir hissiyat bıraktı bende. Kesinlikle okumaya değer, ince bir kitap olmasına karşın içinde derin bir hissiyat var.
"İnsan kentte yüz yıl yaşar da çoktan öldüğünün ve çürüdüğünün farkında olmaz."
