Feyza

Aşka inanabilsen, onun gereklerini yerine getirebilsen mükemmel olur. Yalnızca bir ah­mak, katıksız bir aptal becerebilir bunu. Bir tek o özgürdür derinliklere inmeye ve gök­lerde fink atmaya. Masumiyeti, korumaya alır onu. Kendisi korunma isteğinde bulunmaz.
Sayfa 52
Reklam
Umutsuz bir aşk çökmüşse gönlüne saba­hın üçünde, özellikle onun orada, yerinde ol­madığı kuşkusuna kapıldığında telefon etme­yi gururuna yediremiyorsan, ister istemez içe dönüp kendinle baş başa kalırsın; o anda ak­rep gibi sokarsın kendini ya da hiçbir zaman postalamayacağın mektuplar yazarsın ona, ya da odanda volta atarsın, hem küfür hem dua edersin, sarhoş olursun, ya da kendini öldüre­cekmiş gibi davranırsın.
Sayfa 10
Adı Özlem, bir görsen, ballı kaymak, bizim Reyhan Hanım'ın kızı, okumuş, güler yüzlü. Ha oğlum, bir baksan. Neye baksam? Fotoğraf gösteriyor Sakine Hanım. Resimdeki kız güzel. Saçları uzun, kumral. Gözleri pırıl pırıl. Kalbi daralıyor Ayhan'ın. Bu kız bizi sevmez. Biz de onu sevmeyiz ama onun bizi sevmediği gibi değil. O beğenmez de sevmez. Biz beğenmezlik etmeyiz de sevmeyiz. O bakar göremez. Biz bakarız, bir şey yok ki görülecek daha bizi bile görmüyor deriz.
Sayfa 121
Biz zamanı bizim sanıyorduk bir zamanlar. Nasıl olsa bizimdi, ne geç vardı ne erken. Hep içindeydik. Ama beklemiyor muyduk? Bekliyor idiysek gelecek vardı. Gelecek varsa geç de vardır, erken de vardır. Yok mudur yoksa?
Sayfa 28
"Benim üstüne titrediğim kocaman bir yalnızlığım var."
Sayfa 42
Reklam