Uzel
@uzel
126 okur puanı
Eylül 2017 tarihinde katıldı
8/10
Pinhan'ı sanıyorum 2009 senesinde, Doğan Kitap'tan henüz piyasaya çıktığı zaman alıp okumuştum. Elif Şafak'ın okuduğum tek kitabıdır. İlgiyle okumuş, beğenmiştim. Özellikle tırtıl-kelebek-sevdalanmak konulu o kısa paragraf beni çok etkilemişti.
Roman söz konusu olduğunda, ne çok satanlar listesi, ne klasikleşmiş bir eser olması, ne yazarın popülaritesi, ne de aldığı ödüller beni asla etkilememiş, kitap okutamamıştır. İlla ki bir işaret, bir göz kırpış, alakamı çekecek bir söz öbeği ya da resim gibi özel bir çağrı beklerim. Pinhan'a da bir süpermarketin kitap reyonuna öylesine bakarken gözüm takılmıştı. Kapak tasarımı bende başarılı oldu yani :) Elime alıp, biraz karıştırınca almaya karar verdim.
Kitabın 20'li yaşlardan itibaren okunmasını öneriyorum.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
8/10
Kitap 1984 senesinde geçiyor. Fakat anlam verilemeyen değişimlerle karşılaşılmaya başlanan bir andan sonra, kitaptaki karakterlerden biri bu garipliklerin oluştuğu gerçekliği 1Q84 olarak adlandırmaya başlıyor. Hem İngilizce okunuşu olan "one q eighty four" seslendirmesi, 1984'e yani "nineteen eighty four"a çok benziyor; hem de Q (kyu) sesi Japonca’da dokuz anlamına geliyor ayrıca.
Bir Japon yazarın, dolayısıyla Murakami'nin de okuduğum ilk kitabı. Son derece ince tasvirlerle (özellikle karakterlerin giyim-kuşamlarına ilişkin), ayrıntılı diyaloglarla çok yavaş, fakat çok da akıcı ilerleyen bir kitap. Kitabın bu kadar kolay okunabilmesinin sırrının paragraf bölümlemesinde olduğunu düşünüyorum. Paragraf uzunlukları algı dikkatini verimli kullanacak kadar kısa tutulmuş ve her birinin kendi içinde düşünce bütünlüğü sağlanmış. Ayrıca paragraf başlarındaki bağlaçlar sayesinde, okumaya başlamadan hemen önce zihinde gerekli hazırlığın yapılması sağlanmış. Her yeni paragrafa geçişte, yeni bir bilgi ediniyorsunuz.
Üç kitaplık (24'er bölümlük 2 kitap ve 31 bölümlük 3.kitap) 1Q84'ün ilk kitabını (Nisan-Haziran) bitirdim. İlk iki kitapta bölümler sırayla Aomame ve Tengo adları ile gidiyor; bunlar iki başkahramanın adları. Üçüncü kitapta (Ekim-Aralık) bölüm adlarına Uşikava diye üçüncü bir kişinin adı ekleniyor; kim olduğu hakkında henüz bir fikrim yok. Ülkemizde hem 3 kitap bir arada, hem de kalın kapakla basıldığı için pek çok kişinin rahle denen nesne ile tanışmasını sağlamıştır herhalde.
9.bölüme kadar, Aomame ve Tengo bölümlerini sırayla okurken, iki farklı kitap okuyormuş gibi hissediyorsunuz; çünkü birbirinden tamamen ayrı iki öykü arasında mekik dokuyorsunuz. Aomame'nin gazetede NHK tahsildarı ile ilgili bir haber okumasıyla, bu kişinin muhtemelen Tengo'nun babası
7/10
Gerçeklik kavramını sorgulayan bir PKD öyküsü.
Kahramanlarımız bir kaç tane farklı evren gezdikten sonra "gerçek" evrene ulaşıyorlar. İlk evrendeki maceralar güldüren ve eğlenceli bir biçimde anlatılırken, sonraki evrenlerde kitap neredeyse sıkıcı bir gerilim hikayesine dönüşüyor. Yine de bilimkurgu severlerin, bu özgün kurguyu kaçırmamalarını öneririm.
