hayatımda onun kadar güzel gülen birine rastlamadım.o kadar az güldüğünü gördüm ki,o anlardaki içtenliği bambaşkaydı sanki.o gülerken bir kardelen daha açıyordu yeryüzünde.o gülerken salıncaklar gökyüzünde sallanıyordu.o gülerken,her şey güzelleşiyordu bizim gözümüzde.
ben son zamanlarda her şeyden ümidimi kesmiş,kendimi gülen,oynayan bu hayattan ayırarak birkaç türlü kitabın arasına atmış bulunuyordum.sen bu karanlık ömrüme sevinç ışığı gibi,kurumaya yüz tutmuş ekinlere can veren bir nisan yağmuru gibi birdenbire geldin.ben bu kadar bol hayat ve saadet yağmuru altında kendimi unutmuş gibiyim.