Duygularının şiddetinden kendisi de ürktü. Duygularını dizginleyemiyor, ıstırabının ne kadar derin olduğunu ölçemiyor ya da bu acının sonunun gelip gelmeyeceğini kestiremiyordu. Boğazı ağrıyıncaya, ciğerleri sıkışıp kalıncaya kadar ağladı, hıçkırıkları sımsıkı kapalı dairesinden dışarıya taşamadı.
Günün sonunda, eve döndüğüm zaman, huzur istiyorum, kendimi güvende hissetmek istiyorum. Dünyada olup bitenleri bütün bu şiddeti öğrenmek zorunda değilim.
Hayatında belirli bir düzeni ne kadar korumaya çalışırsan çalış, kendini yanlışlara, kusurlara karşı ne kadar korumak istersen iste, her zaman gözden kaçıracağın bir leke, bir hata olacaktır. Seni hep bir sürpriz bekleyecektir.